Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan jelui. — De geschiedenis bijvoorbeeld, welke je van dien beschonken Vaandrig verteldet, vind ik zeer zonderling. Het moet een groot ongeluk of een ietwat eigenaardig salon zijn, waarin dergelijke dingen kunnen plaats grijpen, ook zeide je, dat men na tafel zeer opgewekt gespeeld heeft, — je zaagt je toch genoodzaakt; daarvoor een effect te verkoopen —"

Eikhoff vloog zeer geprikkeld en onaardig op.

„Ik dank u duizendmaal voor uwe hulp,—mamalief, welke ik op mijne jaren zeker niet meer behoef. Ik ben nu zelf mans genoeg, om me ook alleen een vrouw te kunnen uitzoeken. — Wat evenwel uwe verdachtmakingen betreft, die vind ik even onuitstaanbaar als belachelijk.

„Dat zich een piepjonge bengel van een Vaandrig, dien Daphne enkel ter wille van haar broeder mede had uitgenoodigd, eens bedrinkt, — dat kan in het beste gezelschap voorkomen, en dat na het souper de speeltafel wordt gereed gemaakt, ik dacht, dat dat een mode was, welke gij zelf in de meeste huizen ontmoettet!"

„Zeker, zeker! — Maar ik zeg met de Franschen, c est le ton, qui fait la musique! — Een klein onschuldig skat, een weinig whist — mon Dieu, zoo lang de inzet nog slechts penningen telt, daartegen zal geen menschelijke ziel iets in te brengen hebben, maar als er hasard wordt gespeeld —"

„Wie sprak van hasard spelen?" viel Joël ruw uit, „ik heb dat woord volstrekt niet in mijn mond genomen!"

„Dat is ook niet noodig, als de uitkomst aan de handeling den naam geeft!" antwoordde Elly insgelijks scherp wordende, „met skat verliest men op één avond geen vijfduizend mark!"

„Wie zegt u dan, dat ik die som alleen aan de tafel der Barones verloren heb?"

„Waar je ze verloren hebt, is jouw zaak. Ik heb mijn plicht als moeder vervuld, met je mijn gevoelen te zeg'g'en cn me aan te bieden, om je bij je keus behulp-

Sluiten