Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Andermaal verdiept hij zich in zijn Fransche lectuur.

En de uren verloopen.

Geen brief, geen tijding.

Hij moet zich aankleeden, om toilet voor een diner te maken.

Hij beveelt Hendrik ten strengste, zoodra er een brief van de Barones Galavera wordt bezorgd, hem dien onmiddellijk te brengen.

Tot het laatste oogenblik wacht hij in koortsachtige spanning. Hij overlegt, of hij in deze stemming wel naar het diner zal rijden.

Ja, hij hoopt dat het hem verstrooiing bezorgen en den wachttijd verkorten zal.

Het rijtuig rijdt weg. Nog eenmaal buigt hij zich uit het raamtje, of hij wellicht den bediende van Daphne in het gaslicht ziet voorbijgaan.

Tevergeefs.

Het vurig begeerde bericht komt ook gedurende den maaltijd niet. Joël voelt, dat hij een weinig aangenaam en opmerkzaam persoon in het gezelschap is, zoo spoedig mogelijk neemt hij afscheid en ijlt naar huis terug.

Geen brief bezorgd?" roept hij den portier reeds toe.

„Neen, Mijnheer, ik heb er niets van gemerkt."

Waarlijk, er is nog altijd geen antwoord op zijn aanzoek gevolgd. Een Joël Eikhoff! hem. den componist der Dorpslurley, aldus te laten wachten!

Waarlijk, de Barones moet op zeer rijke en zekere voeten staan, als zij zich zóo onverschillig omtrent een minnaar betoont, naar wien de dames der residentie alle tien vingers uitsteken.

Een weinig weerstand prikkelt de begeerte!

Indien Daphne's talmen dat beoogt, dan heeft zij bereikt, wat zij wil.

Joël is half razend van ongeduld en zenuwachtigheid. Den nacht brengt hij grootendeels slapeloos, den daarop volgenden voormiddag in het onverdragelijkst humeur door.

Sluiten