Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de eerste flesch sect op het geluk van dezen dag.

De Doctor heeft haast.

„Ik kom eenvoudig, waardste Joel, om u persoonlijk te "zeggen, dat Daphne u en Mevrouw uw mama tegen zes uur aan het verlovingsdiner verwacht. Apropos, mag ik de nieuwe schoonmama mijner zuster niet eerbiedig de hand kussen?"

Het bloed schiet den jongen man naar de wangen. Hij stottert een haastige verontschuldiging, dat zijn arme moeder wegens een hevig optredend hoofdzenuwlijden vóór ettelijke dagen op reis is gegaan, teneinde, op bevel van den arts, zich aan het opwindende, gezellige leven gedurende eenigen tijd te onttrekken. „Haar gelukwensch voor mijn verloofde heeft zij achtergelaten, en dien zal ik overbrengen,' besloot hij, en was zeer aangenaam verrast, toen hij ontdekte, dat de Doctor noch verbaasd noch onaangenaam aangedaan was.

Integendeel, hij nam de afreize der aanstaande schoonmoeder als iets zeer begrijpelijks op, en de glimlach, waarvan hij zijne woorden deed vergezeld gaan, was in overeenstemming met een zeker opflikkeren zijner oogen.

Aha, de Doctor heeft niet de beste meening omtrent schoonmoeders! Hij leest de Fliegende Blatter en kent het fatale refrein: „Und die liebe Schwiegermutter — war des Teufels Unterfutter!" ')

Joel barst in een schaterlach uit.

Neen, Daphne zal niet bang zijn voor dien boeman der vrijgezellen-fantasie, zij zal geen gelegenheid hebben onaangename ervaringen op te doen. Mevrouw de Geheimraad zou der jonge vrouw toch wellicht menig steentje in den weg rollen, want de verdachtmakingen, welke zij thans reeds, vóór zij de schoondochter nog kende, uitte, voorspellen voor de toekomst niet uitsluitend zonneschijn en wolkenlooze harmonie.

*) En de lieve schoonmoeder — was des duivels voering.

Sluiten