Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitvoeren, dat Juffrouw Erika zelve voor haar had gemaakt? Toen ter tijd had zij schertsend verzekerd, „die fraaiigheden zou zij voor de eerste maal dragen, als het huwelijksfeest van de lieve Juffrouw in huis werd gevierd!"

Dat domme tuig! — Nu kon zij wachten en wachten, en de muts lag te vergaan in de zijden linten, en het schort werd grauw en onoogelijk, vóór vrouw Hagen ze eens had gebruikt.

Had de lieve Juffrouw tot hare groote zelfvoldoening hare wenschen ook al in zooverre geëerbiedigd, dat zij Monsieur Joel niet als minnaar huiswaarts had geleid, daarentegen was toch ook de Baron geen schrede verder gekomen, en deze domheid kon Ali's pleegmoeder met der tijd zenuwachtig maken.

Was het te gelooven!

Twee beeldschoone, jonge, goed uit de kluiten opgeschoten menschen, en die leven daar naast elkander, alsof de lieve Heer God ze uit hout had gesneden!

Daar komen zij weer aan Maar Wa? —

Wel drommels! — De oude laat zich van ontsteltenis onmiddellijk op de steenen bank vallen, en snakt naar lucht. Met wijd opengespalkte oogen kijkt zij den weg naar het dorp af. Wis en waarachtig, — daar komen zij! en hoe komen zij!

Niet meer stijf en recht als een paar looden soldaten, welke men naast elkander voortschuift, maar arm in arm, lief dicht bij elkander, de een tot den ander overgebogen, zooals dat voor verliefde luidjes past!

Te drommel! dat was een verrassing! — Maar vrouw Hagen is bijtijds opgestaan en laat zich nu de kaas niet van haar brood nemen!

Zoo snel als haar corpulentie het toelaat, waggelt zij in huis terug, loopt Leentje alsmede de soepborden bijna omver en trekt haar latafel open.

Een, twee, drie, de muts opgezet, het schort voorgedaan en nu fluks den grooten ruiker van maagden-

27

Sluiten