Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wat hij van haar verlangde, die hij tot gade verheffen wilde, bezat Barones Daphne zeer zeker in d volste mate, of scheen zij tenminste te bezitten^

Zij was schoon, geestig, rijk, zij vers^°"d ^e!' ^ wereld van zich te doen spreken en het koelste man-

nenbloed in gisting te brengen. _ , ,

Zulk een 'bedwelmenden, zinverbijsterenden dronk uit den beker der liefde verlangde Joel. AUeen zulk een schitterende en verblindende verschijning, als de Barones paste aan zijne zijde, en hij verlangde het ook als' schatting voor zijne ijdelheid, dat niet slechts roten e„ mirten,?maar ook de laurier het hoofd z.jner

^En t'hii hield zich overtuigd, ook dezen eisch in Daphne vervuld te zien, de wereld noemde haar toch

^Daa^ioch' Eikhoff noch Mevrouw de Geheimraad den brief van Wigand een antwoord waardig geoordeeld hadden en geen woord van verontschuldiging voor hun beleedigende houding tegenover Enka vonden had zoowel Mevrouw Koltitz als Landen hunne betrekking tot het huis Eikhoff als afgebroken

Wigand zond de papieren van waarde, welke het kleine hem door den oom vermaakte kapitaal vertegenwoordigden, aan Joel terug, zonder dat hij ook

eenig- bericht ontving. . . , ,

De verloving met Daphne kon niet als verontschu dieing gelden voor zulk een krenkend stilzwijgen, want Wigand was ook verloofd, den ganschen dag door onder den invloed der betoovenng, welke de nabijheid der geliefde uitoefent, en desniettegenstaande vond en moest hij tijd vinden, om huis en hof met degelijke nauwgezetheid te besturen. — Zou Joel geen tijd vinden, om een paar korte, vriendelijke woorden aan een beleedigde dame te richten? En indien hij werkelijk door zijn woelig leven daarin verhinder werd, waarom schreef tante Elly dan niet.

Sluiten