Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Suieï'in0geïXeirgebracht! kleine bruid?" ^

De sluier lag gereed, en toen de wereld in g g bloemenpracht stond, toen de nachteg,al bjq voüe maan onder de vensters juichte en jubelde, toen ae

S zoo „zacht en mild als ^ J

vonctpr^ streek toen werd ook net Kransje

gewonden dat de aanminnigste aller bniiden tooien

St Weder droegen de klokken hare bhjde boodschap

over w^ud en heide, weder stroomde men in Zondags-

scharen ter kerke. Meitakken geurden langs den weg,

bloemen groetten van stap tot stap langs het pa ,

dat het jonge paar betrad. f •• i<ervie

Zoo feestelijk en fraai als heden had het gr j ^

er sinds lange jaren niet uitgezien, ™llan het dorp in beweging waren geweest, om het m

«WSïf™ 'jongelieden deed de jobelende menigte ontstellen, als vreugdeschoten knalden e tromgeroffel weerklonk, ter eere van den bruidegom, die heden de sierlijke uniform van het regiment droeg, waartoe hij als reserve-Luitenant behoorde.

Juichend hoerageroep begroette het jonge dat slechts door weinige gasten naar de k ^

leid en desniettemin tusschen een zoo vroolijk gestemd mensenmassa voortschreed als een — waarom zich huldigend een trouw verkleefd volk

^Hoï^choon, hoe goed en vroom, hoe stralend van geluk zagen 'zij er uit! - Wie hen zóó gezien had,

vergat hen niet weder. stoet

En ieder, die zich ernstig gestemd bi] den stoet

aansloot en de kerk betrad, vouwde de handen en

bad heil en zegen af voor die geliefde en zoo hoog

g(?D?t'orgeltonen bruisten door de opene deuren en

Sluiten