Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen antwoord, hare kleine vuisten sloegen alleen als die van een ijlhoofdige op het zijden pluus.

Eensklaps springt zij op en staart hem wild aan. „Wat moet er nu gebeuren?" vraagt zij kortaf, op wreveligen toon.

„Vóór alles zul je nu eens je gereserveerde houding moeten laten varen en de loopende rekeningen betalen, opdat we niet vervolgd worden. Ik heb geen penning meer, ik gaf uit, wat ik bezat, doe jij nu, als ik je verzoeken mag, bescheid!"

Haar blik krijgt iets straks. Roerloos, als uit steen gehouwen, blijft zij staan. Haar adem wringt zich hijgend uit de borst.

„Je bezit geen, volstrekt geen kapitaal meer?" vraagt zij ten slotte met een loerende uitdrukking in hare trekken. „Hoe is dat mogelijk? Je vader was toch een erkend rijk man?"

„Je schijnt me niet recht te gelooven." Hij haalt ietwat spotachtig de schouders op. „Laat je door den bankier de afrekening voorleggen, dan zal je zien, waar het vermogen gebleven is."

Hare lippen beven. „Maar de Dorpslurley brengt toch zulke groote ontvangsten op, zooals je agent zelf me zeide?"

„Ik hoop, dat het in de toekomst niet slechter wordt. — Doch mijn afrekening heeft, zooals het contract luidt, slechts om het half jaar plaats."

„En de nieuwe opera? De „Melusine" ?"

„Heeft zij succes, dan verdien ik veel geld, heeft zij dat niet, dan verdien ik niets, — heel eenvoudig. Thans evenwel beschik ik volstrekt over geen middelen meer. — En hier ligt de maanbrief van den huiseigenaar, en de juffrouw heeft je dezelfde wenschen van de leveranciers voor te leggen."

Diepe stilte.

Daphne is op den stoel neergezonken; zij drukt de handen krampachtig ineengestrengeld in den schoot, haar blik dwaalt onbestemd her- en derwaarts, en

29

Sluiten