Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken en verborgen werken, dan menige leeraarsvrouw, die ouder was dan ik en dat men mij, zonder twijfel, altijd liad aangezien voor eene vrouw, die in toewijding aan den Heer leefde. Ik zeide hun, dat menigeen mij beschouwde als zeer werkzaam in den dienst van God, maar dat de Heer mij ondertusschen had doen begrijpen dat ik in ongehoorzaamheid leefde, hetgeen mijn ziel ongerust en ongelukkig maakte. „Ik heb voor drie maanden geleden", zeide ik, „eene gelofte aan den Heer gedaan, die ik heden avond wil houden."

Maar hoe weinig had ik de gevolgen van deze gehoorzaamheid aan God voorzien! Ik had nooit gedacht, dat een eerste stap op dien weg mij zoo ver zou voeren, want van dien tijd af, is het mij niet mogelijk geweest een enkelen Zondag rustig door te brengen, als ik gezond was. Ik nam op dien dag den beslissenden stap, zonder te denken aan hetgeen er uit kon voortkomen voor mijn toekomst. Ik heb niets vooruit voorzien, maar de Heer, zooals Hij het altijd doet voor zijne kinderen, wanneer zij hem gehoorzaam zijn, heeft de sluizen des hemels geopend en zijn heerlijkste zegeningen op mij doen nederdalen.

Er werden dien avond in de kerk veel tranen vergoten, zeide men, en velen betuigen na dat oogenblik hun ijver in den dienst des Heeren te hebben voelen herleven en zien er het begin in van een leven van onderdanigheid en toewijding aan God. Zooveel is zeker, dat deze bekentenis, dit persoonlijk getuigenis aan de waarheid meer gedaan heeft, in dezen enkelen dag, dan al de preeken van twintig jaar zouden hebben kunnen doen.

Sluiten