Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in stand. En daar de rechter ze niet kan vernietigen, kan liij evenmin bevelen, ze, na vernietiging door hem, opnieuw te verrichten. Het onrecht, door materieele daden gepleegd, kan bijgevolg niet worden opgeheven. Rechtspraak ten aanzien van materieele daden leidt derhalve slechts tot de enkele verklaring, dat eene daad al of niet in strijd is met het publiek recht (art. 183, lid 1, Ontw.).

No. 3. Afdwingen van vergoeding ter zake van onwettige handelingen, weigeringen of besluiten.

Evenwel, al kan het onrecht, door eene materieele daad gepleegd, niet worden opgeheven, er kan vergoeding voor het onrecht verschuldigd zijn. Het publieke recht kan de Overheid verplichten de schade, dooi' de onwettige daad teweeggebracht, te herstellen. Moet dit herstel dan niet kunnen worden afgedwongen? En moet, als terzake van een onwettig verklaard besluit of eene onwettig verklaarde weigering schadevergoeding verschuldigd is, ook niet tot verschaffing van dit herstel veroordeeld kunnen worden ? Ongetwijfeld ! Maar in de bevoegdheid, op verzoek der betrokkenen de Overheid, die weigert te handelen, tot het verrichten der geweigerde handeling te veroordeelen, bezit de rechter reeds de macht haar te bevelen, de overeenkomstig het publieke recht verschuldigde voldoening te geven (art. 185 Ontw.). Het is derhalve overbodig, den rechter te dien einde nog bijzondere bevoegdheden toe te kennen.

In het kort samengevat komt de rechtsmacht van den administratieven rechter dus hierop neer:

1°. hij verklaart besluiten van administratieve organen wettig of onwettig, d. i. nietig en veroordeelt om opnieuw te besluiten, wat besloten worden moet (artt. 183, 184 en 278 Ontw.);

2°. hij verklaart handelingen van administratieve organen wettig of onwettig (art. 183 Ontw.);

3°. hij verklaart weigeringen van administratieve organen wettig of onwettig en veroordeelt om te doen of te besluiten, wat gedaan of besloten worden moet (artt. 183 en 185 Ontw.).

§ 4. Vervolg. Van de aanspraak op vergoeding ivegens onwettige besluiten, handelingen of weigeringen.

Eene onwettige weigering of handeling of een onwettig besluit kan schade berokkenen. \\ aar het materieele publieke recht de aanspraak op vergoeding, in welken vorm ook, erkent, kan zij worden afgedwongen (art. 185 Ontw.). Er behoeft slechts bij den administratieven rechter eene klacht te worden ingediend tegen de weisreriner, vero-oe-

1' ° C O O " O

ding te geven.

Het toekennen van aanspraken op vergoeding wegens onwettige betsluiten of handelingen is zaak van het materieele recht. Dat die aanspraken in ons huidig recht onvoldoende geregeld zijn, kan niet worden ontkend. Die omstandigheid mocht evenwel geen reden zijn, om

Sluiten