Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gerend orgaan, verricht, wat dit in gebreke blijft te doen. Aldus is ongetwijfeld de voldoening aan eene vei'oordeeling tot het nemen van een besluit voldoende verzekerd. Geldt het echter eene veroordeeling 0111 te handelen, b.v. om een werk tot stand te brengen, zoo zal de commissaris doorgaans over gelden moeten kunnen beschikken. E11 als men denke aan de tegen een plaatselijk bestuur uitgesproken veroordeeling — de gemeente-begrooting nu eens geenen tot liet werk betrekkelijken post bevat of als de gemeentekas ledig is F Dan zal er toch aan de veroordeeling voldaan moeten worden. Het ontwerp vergunt daarom den commissaris, met rechterlijke machtiging, zoo noodig ten laste van den Staat, dien, of het openbaar lichaam, hetwelk het aangaat, de penningen op te nemen, die hij behoeft om aan de veroordeeling gevolg te kunnen geven.

Xu en dan kan zelfs de voldoening aan eene veroordeeling onmogelijk blijken: het gaat b.v. om eene handeling, die slechts vóór zekeren datum kon verricht worden. Dan moeten de klager en de overige onmiddellijk belanghebbenden schadeloos gesteld; het rechtsherstel, dat aan alle belanghebbenden ten goede gekomen zou zijn, blijft immers achterwege. Ook in dit geval dient daarom de commissaris, met rechterlijke machtiging, g«ld te kunnen leenen.

Eerbied voor de Kroon gebiedt ten slotte op deze regeling eene uitzondering te maken. Tegenover den Souverein ware de benoeming van een commissaris tot tenuitvoerlegging niet oirbaar. Zij ware tevens overbodig; aan eene tegen de Kroon uitgesproken veroordeeling zal immers steeds worden voldaan. Ygl. artt. 283—289 en de toelichting daarop. °

§ 8. Vervolg. De bevoegdheid van den administratieven rechter,

zelf te besluiten.

Eene dergelijke executie door eenen commissaris tot tenuitvoerlegging is omslachtig. Bovendien, de mogelijkheid is niet uitgesloten, dat de commissaris of, waar de Overheid vrijwillig aan het vonnis voldoet, deze, ondanks 's rechters bevel, in strijd met de wet handelt. Xu staat ook tegen deze onwettige daad, gelijk tegen iedere andere wetsschennis der administratie, beroep op den rechter open. Het onrecht wordt dus wel weer achterhaald. De weg naar zijn recht wordt voor den rechtzoekende echter weer langer. Het is daarom van belang, zoo mogelijk, 111 het vonnis zelf, als het ware de voldoening aan het vonnis te doen plaats hebben.

Dit kan geschieden, waar eene veroordeeling tot het nemen van een besluit zou moeten worden uitgesproken. Een besluit is immers eene wilsverklaring en deze kan evengoed door den rechter, als door de administratie geformuleerd worden. Evenwel, liet vrije oordeel der administratie moet geëerbiedigd worden. Slechts dan zal de rechter daarom m zijn vonnis een besluit mogen vaststellen, als de inhoud daarvan — met geheele uitsluiting van het vrije oordeel der administratie — enkel door de wet wordt bepaald.

Vandaar het voorschrift van de artt. 184, lid 2, en 185, lid 2, Ontw.,

Sluiten