Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ongevallenzaken aan den gewonen administratieven rechter zeer gunstig. De uitspraak van de eerste instantie zal dientengevolge tocli aan appèl op de hoven en de uitspraak iu appèl aan beroep in cassatie onderworpen worden. Tonnissen, in ongevallenzaken gewezen, komen dus onder de controle van ons hoogste rechtscollege te staan. Aan het gezag dier beslissingen moet dit ongetwijfeld ten goede komen.

De rechtzoekenden worden er bovendien ook door gebaat, dat zij hunnen appèlrechter in plaats van alleen te Utrecht, voortaan te Amsterdam, te 's-Grravenhage, te Arnhem, te 's-Hertogenbosch of te Leeuwarden zullen kunnen vinden. Hierdoor wordt zeker ook het nadeel opgewogen, dat de hoogste rechter voortaan niet meer in het centrum des lands zal zetelen. De liooge raad is immers slechts cassatierechter. Getuigen en deskundigen behoeven nimmer voor hem te worden opgeroepen.

De wetswijzigingen, ter uitwerking der boven ontwikkelde gedachten ontworpen, laten den inhoud van de Ongevallenwet en de Beroepswet zooveel mogelijk intact. De intrekking der Beroepswet, als gevolg van de voorgestelde regeling der administratieve rechtspraak, beduidt dan ook niet een breken met alles, wat deze wet inhoudt. Het meerendeel harer bepalingen werd immers overbodig, daar zij, hier en daar gewijzigd, een plaats vonden in het ontwerp tot herziening van de wet op de rechterlijke organisatie en liet ontworpen wetboek van administratieve rechtsvordering. In hoeverre hetgeen er verder overbleef, bepaaldelijk de organisatie van het leekenelement, al dan niet wijziging behoort te ondergaan, is eene vraag, die, in verband met het voorschrift van art. 22 der Beroepswet, hare zelfstandige beantwoording vindt in de ontworpen wet op de berechting van ongevallenzaken (Ontw. Y).

De artikelen.

BOEK I.

Het ontworpen wetboek is in vier boeken verdeeld. Het eerste bevat bepalingen van algemeene strekking, het tweede regelt het proces in eersten aanleg, liet derde behandelt de rechtsmiddelen, terwijl het vierde aan de rechtskracht en de executie van vonnissen gewijd is.

De in het eerste boek vervatte algemeene bepalingen vullen tien titels. In den eersten titel zijn eenige meer materieel-rechtelijke voorschriften vereenigd, die het gansclie wetboek belieerschen; de tweede tot en met den negenden geven algemeene voorschriften omtrent de onderwerpen, in hunne opschriften vermeld. Ten slotte zijn in den tienden titel eenige bepalingen van meer processueelen aard ondergebracht, die in geen der andere titels een behoorlijke plaats konden vinden.

Wat de indeeling der andere boeken betreft, zij wordt bepaald dooiden gang van liet proces. En de volgorde der artikelen in de titels houdt eveneens zooveel mogelijk verband met de ontwikkeling van

Sluiten