Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tioneelen vorm: er zijn ook immers andere zegswijzen, die dienen: a intimer un ordre, a faire une prière a quelqu'un (p. 318) behalve de genoemde, waarbij voor 't geval vous pariirez tout de suite verwezen had kunnen worden naar pag. 344 met veel meer voorbeelden. Terecht wijzen bijv. Salverda de Grave en Bourquin op het feit, dat de infinitief den imperatief vervangt, maar alléén: quand 1'ordre s'adresse a une personne indéterminée. Robert zelf schijnt gevallen als s'adresser au bureau, voir le chapitre enz. „infinitif exhortatif" te noemen, afhankelijk van 'n gedacht devoir of falloir (p. 282b). Of dit de verklaring is, laat ik in 't midden, maar in géén geval mogen m.i. dergelijke locuties op één lijn gesteld worden, zooals Robert doet, met zinnen als: et dire que..., penser que..., que faire? Ten opzichte van de quaestie dat de persoon onbepaald moet zijn, is het volgende zeer curieus uit Le Vieux Marcheur, p. 43:

Labosse. — Onze heures et quart! Lève-toi ou je te chatouille.

Pauline. — Oh! oh non!

Labosse. — Lever. Tout de suite.

En nog iets. Wordt soms niet de imperatief uitgedrukt door den présent van den indicatief, zooals bijv. in Le Nouveau Jeu, p. 12: „vous savez que vous n'êtes pas amusants tous les deux a vous crêper du matin au soir"? Hierin voel ik ten minste een verzacht sachez evenals in on n'entre pas! een verzacht n'entrez pas! Een verzachte imperatief lijkt mij ook te schuilen in bijv. me laisserez-vous tranquille a la fin? — vgl. pag. 344 — en zelfs in de zinnen op pag. 322 van het type si l'on sê couchait? Een formule als si vous voulez vous donner la peine de vous asseoir is beslist = donnez-vous la peine etc., terwijl si vous croyez que ... dikwijls eenvoudig met ne croyez pas gelijk staat. Van aanvulling door middel van que diriez-vols? que penseriez-vous enz. (pag. 322) is hierbij immers absoluut geen sprake meer. Omgekeerd is 'n imperatief niet altijd

Sluiten