Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

en canaille komen er al cruces. Beslist géén „accord" heeft men in de volgende gevallen: ce grand chameau d'Américaine (M. Donnay, Paraitre 1, 6); une horreur d'homme (Sachs-Villatte, Parisismen); cette perche de Roubaix (van Duyl, Gr. fr., p. 167); un bijou de femme, zeer gewoon in de spreektaal. Verder valt er te wijzen op het eigenaardig voorkomen van bijv. cette diable de femme — vgl. quelle diable de cérémonie beide door Littré geciteerd -— naast cette diablesse de femme. En ten slotte hebben wij bij „hondenweer" te kiezen tusschen temps de chien en chien de temps, al is Herckenrath bij 't eerste blijven staan.

In het hoofdstuk over het voegwoord staan een paar onnauwkeurigheden. Kan de ce que in: surpris de ce que je viens de faire op één lijn gesteld worden met paree que wat z'n functie aangaat? En niet volledig is de behandeling van si, die van Duyl m. i. veel beter heeft. Si, zegt Robert, est hypothétique, conditionnel et concessif, comme on a pu le voir (pag. 42). Maar van 't concessieve si wordt alleen gesproken in de verbinding si... que, terwijl er toch 'n veel merkwaardiger geval van is bijv. in dezen zin: „J'ai respecté le prêtre et la religion. Si je les outrageais d'une fagon courante dans mes moeurs, je les défendais opiniatrément au Sénat dans mes discours et par mes votes (Lavedan, Vieux Marcheur, p. 326). Natuurlijk kent Robert dit geval zoo goed als iedere grammairien, want hij spreekt er, behalve op pag. 303, uitvoerig over op pag. 339 en geeft voorbeelden met dit si + imparfait en si + passé défini. Bij wijze van aanvulling wil ik hier nog een eigenaardige constructie met paree que noteeren uit Donnay, Paraitre 1, 3: Pourquoi refusez-vous a Bressieux des idéés de justice et d'humanité? Paree que coulissier?

Sluiten