Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij zal de geheele rivier inzwelgen, en er niet over verwonderd zijn.» — Met hun allen zijn zij toch zoo weinig talrijk, de Russen, waarvan wij iets te weten komen! Wij zouden Leviathan willen kennen, en van hem weten wij nauwelijks iets meer, dan een halve eeuw geleden.

Aan het begin van een zijner Novelles verhaalt de schrijver, dien ik mij voorgesteld heb, hier te bestudeeren, dat hij uit een courant den dood vernam van zijn vriend den moejik Konovalof, die zich in de gevangenis van het leven beroofd had; en hij voegt er deze veelbeteekenende opmerking bij:

«Het korte bericht was gedrukt met kleine letter; het is eene gewoonte, om berichten, betreffende rampen, waardoor kleine luiden getroffen worden, met kleine letter te drukken.» — De geheele geschiedenis van het reusachtige Russische volk wordt dag voor dag opgeteekend in de regels, welke door de dagbladen met kleine letter gedrukt worden; zij, die de Europeesche pers inlichten, snuffelen daar nooit in!

Er zijn slechts eenige weinige schrijvers, die ons kunnen voorlichten; zij, namelijk die door de volksgunst als het ware gewijd worden, omdat zij eene stem hebben weten te geven aan het onbewust streven van een groot deel hunner medeburgers.

Maar sedert twintig jaren bood de Russische litteraire wereld ons geen enkelen schrijver van dezen aard — Tolstoï natuurlijk uitgezonderd. De Russen zullen zich niet ergeren over het feit, dat zij zelf constateeren en dat onophoudelijk terugkeert in de artikelen van hun kritiek en in hun jammerklachten over een tijdperk, dat zij «den somberen slechten tijd» noemen.

Eenige geurige, maar spoedig verwelkende bloemen verbergen de onvruchtbaarheid van den braak liggende grond; boven dit land, dat de beroemde dooden in zijn boezem heeft verborgen, verheft zich één enkele oude eik, die het nog overschaduwt met zijn breedgetakt lommer.

Meermalen, afgaande op onrustwekkende tijdingen,

Sluiten