Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met eene menschelijke gedaante, zwart, gewapend met eenen haak, waarmede zij kinderen in het water trekken. In Holland dragen de waterduivels eenen groenen of zwarten hoed. »

Zoowel als de Waterman somtijds genomen wordt voor Aegir of den waterreus, den algemeenen grooten watergeest, somtijds voor kleine waterspoken of Nikkers, zoo ook kan de Meermin, de vrouw van den zeereus, en ook kleinere, vrouwelijke waterspoken bedoelen. Dit zijn de Nixen of waternymphen. < Deze stelen de kinderen en laten ze spelen in hunne kristallen waterpaleizen; om ze weer te krijgen, moet de moeder hun zwijgend een kleed spinnen van hare haren. Zij lokken onweerstaanbaar door hun zoet gezang, gelijk de Sirenen bij de ouden. Zoo schijnt ook de Lorelei, die indrukwekkende rots langs den Rijn, de steenen verbeelding eener Wateralvin te zijn, waarvan het liedje nog zingt dat « Sie kamt ihr Goldenes Haar ».

In het land van Dendermonde en in het Waasland, vertelt de volksmond : «Indien iemand te middernacht op eene brug of in eenen viersprong durft roepen : t Gripke, gripke, grauw, wilt ge me grijpen, grijp me gauw! » dan springt Orschaart (de waternikker) hem op den rug en doet den rampzalige draven totdat hij ademloos, geknakt en bebloed nederstort. Toch werd de booze ruiter eens belezen door den pastoor van Hamme en daardoor voor 99 jaren op de zeekust gebannen » (1).

In de hieronder vermelde« Niederlandische Sagen » van J.-W. Wolf, worden een groot aantal legenden over nikkers, kabouters en spoken, uit Nederland

(I) J.-W. Wol F : Niederlandische Sagen, Leipzig, 1843, bl. 316.

Sluiten