Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(ïermanië hexen, hagazuzen, hagetisse, hagedis. De Noorsche volva huisde ook in bosschen en reed op wolven, zooals blijkt uit de toovervrouw die aan Hedin, buiten het woud tredend, verscheen op eenen wolf, dien zij met slangen in toom hield. Wanneer hij hare begeleiding weigerde, dreigde zij hem met straffen. De Voluspa (lied der volva of profetes) ziet ook het gebroed van den Fenriswolf in een woud geboren worden en bestemd om op het einde der wereld zon en maan te verslinden.

Dit voor de historische zijde van het vraagpunt. Wat de mythische zijde betreft, hebben de heksen veel gemeens met de overlevende en verschijnende zielen. Wanneer iemand als toovenares bekend stond, leefde zij natuurlijk voort, na haren dood, in de gedachten der menschen en verscheen met vrouw Holle in de zielenschaar, die door de lucht dreef. Reeds in haren leeftijd, scheen zij een geest te zijn in menschelijken vorm ; zij deelde het leven der geesten, voorzag de toekomst, en had macht om als door de geesten wondere verschijnselen te weeg te brengen. Een jonge schadelijke vrouwengeest heette mare, een meer in jaren gevorderde drude, een oude hexe. Derhalve is eene heks eigenlijk eene oude vrouw die, boven den gewonen menschenaard verheven, met de geesten omgaat en wondere werken doet.

De heksen moeten eenige jaren proeftijd doorstaan, in onderhandeling zijn met den boozen geest, dien zij op kruiswegen aantreffen, met hem boeleeren ; dan eerst krijgen z'j het merkteeken, namelijk den bokspoot op het kruis van den rug, en worden toegelaten op de vergaderingen der geesten, voornamelijk met den Walpurgisnacht (ien Mei). Dan trekken duivels en heksen op zwijnen, geiten of bezemstokken rijdend over berg en dal, naar eene vergaderplaats, in Duitsch-

Sluiten