Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bewandelde paden af te wijken en stelt thans voor: eene politieke regeling, waarbij enkele ethische en volkenrechtelijke overwegingen meer op den voorgrond treden.

Zij vindt, vooral in de Neutrale landen, vrij veel aanhangers. De vorm, waarin dit alles echter moet worden gegoten, is nog zeer vaag en bepaalde afgewerkte voorstellen zijn, voor zoover ons bekend is, nog niet gedaan. Men is het er echter over eens, dat de toekomstige vrede een duurzame 1) moet zijn. Hoe deze duurzaamheid verkregen moet worden is nog niet recht duidelijk! Men voelt instinctief, dat ze gezocht moet worden in de ethische richting, doch men is nog te veel doortrokken van de oude internationale en diplomatieke gebruiken, om deze te durven loslaten. Zoodoende blijft men op twee gedachten hinken, waardoor de duurzaamheid van den toekomstigen vrede zeer twijfelachtig wordt.

De derde richting ziet geen heil meer in het oplappen van het oude Internationale Staatsgebouw. Men heeft er zoolang aan bijgebouwd en geknoeid, dat zelfs ervaren Staatslieden den weg er niet meer in vinden en het vertrouwen der Naties op deze instelling voor een groot deel verloren is geraakt. Zij acht het daarom tijd een nieuw gebouw op te richten, meer geëigend aan ide eischen van den nieuweren tijd. Deze eischen gaan beslist in ethische richting en daarom stelt zij zich ook positief op ethisch standpunt. Zij vermeent, dat een duurzame vrede slechts mogelijk zal zijn op dezen bodem en dat goede resultaten slechts verkregen kunnen worden door eene grondige omzetting der internationale verhoudingen. Zij neemt aan dat deze ethische basis niet alleen practisch mogelijk is, doch voor de toekomst van ons Werelddeel zelfs de eenig wenschelijke.

>) Teneinde misvatting te voorkomen, zij hier opgemerkt, dat onder .duurzame vrede" slechts wordt verstaan „een vrede van langen duur".

Sluiten