Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schuldig. Zijn gehoorzaamheid en vriendelijke dienstvaardigheid vinden we met weemoed herdacht; geen werk was hem te zwaar, geen liefdedienst hem lastig.

Hij was lijdende aan de pijnlijke kwaal, (het graveel) waaraan zoovele broeders in Windesheim zijn gestorven en door zijn geduldig, zich zelfvergetend lijden wekte hij liefde en eerbied bij zijn broeders; hij, die in alles God zocht, die alle dingen dienstbaar maakte aan het verlangen om in versterkt geloof Gode te eeren, dwong dit lijden ook zegen af. Een novitius, die zag hoe groote smarten hij moest lijden, kon zijn tranen niet bedwingen, doch Gerlach troostte hem, zeggende: „hoewel deze pijn en smarten de menschelijke krachten haast te boven gaan, gaarne zou ik ze nog lijden, zoo het kon zijn voor de eer van God of voor uw zieleheil." „Vim doloris magni vis amoris interni in ipso vincebat" zegt Busch en verder „Licet enim caro eius sensilibus doloribus vehementer cruciaretur, animus tarnen eius victor erat dolorum."

„Cum autem Deus electum suum Gerlacum in fornace tribulationum tamquam aurum et argentum per annos plurimos probasset et colasset, ac per praesens purgatorium, ut lapidem pretiosum bene politum, candidum et purgatum reddidisset, ac per

ende segede: ick sal in gehoersomheit die peerde haelen; wil dijs niet liden dat ick doe, soe gaet gi hene ende haelt si! Ende rechtevoert gengen die honden en liepen hene ende haelden die peerde ende dreuen sie voer dat cloester." Dit dus tevens een voorbeeld van Gerlach's bovennatuurlijke macht over dieren.

Sluiten