Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„O, het zou ook een schandaal zijn geweest," klaagde het meisje luid snikkend, „het zou een schandaal zijn geweest, als jij zooveel geld had zoek gemaakt, terwijl we ... we .. . misschien ... het huis ... het huis uit worden gezet," en zij eindigde in een heftige uitbarsting van smart.

Versteeg richtte zich verschrikt half in zijn bed op.

„Het huis uitgezet. .. Wat.. . wat is er dan?"

„Kijk maar, dat is van ochtend gekomen," en ze wierp een dwangbevel van den ontvanger der belastingen voor hem op de dekens. „Een dwangbevel!"

„Achttien gulden zeven en negentig cent... Moet er dat betaald worden?"

„Ja ... en als we het niet kunnen, dan wordt al ons goed verkocht, publiek verkocht en dan staan we op straat... Het is .. . het is toch verschrikkelijk!" . . .

„Is daar niets aan te doen?"

„Ja, als je voor ons aan het geld weet te komen."

„Ik? Hoe zou ik dat kunnen?"

„Zou je niet. .. zou je niet een enkele maal voorschot op je salaris kunnen vragen, twintig gulden maar."

„Voorschot vragen? Neen, dat kan ik niet doen. Dat gaat niet. Dat doet de directeur niet."

„Ach God, Arnold, doe het maar. Zeg zooals het is. Neem het dwangbevel mee. Het is toch om je moeder te helpen! Je kunt het toch probeeren."

„Nu ja . .. ik kan het probeeren ... nu ja ... Maar het zal niet gaan ... Stel je niets voor ..."

„Die directeur zal zoo'n onmensch niet zijn ... Als jij het maar probeert."

„Natuurlijk, dat zal ik wel."

Sluiten