Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geen ernst had hem het leven geleerd: altijd even grappig, galant, dol op pretjes. Door zijne nichtjes met vele jonge meisjes in kennis gekomen, maakte hij zich verdienstelijk hen naar komedie s of ijsfeesten te begeleidden. 't Was altijd pari's en filipientjes, ritjes op zijn dogkarretje. Hij rustte niet of ze moesten kennis komen maken met zijne vrouw en afternoon tea komen drinken, ze vond het zoo aardig omdat ze geen dochters had en ook hij zag zoo graag wat jeugd om zich heen, daar had

hij nu eenmaal behoefte aan.

En zijne vrouw weinig toeschietelijk van aard, liet zich meestal verontschuldigen — die beleefdheidspraatjes, nu en dan ook tot haar gericht, ergerden haar; ze was stil en voelde dat hare tegenwoordigheid de algemeene vroolijkheid onderdrukte.

Dezen zomer was ze ziek geworden, in hevige mate aangetast door een kwaad soort mazelen; 't was er op of er onder, en — nu was ze blind Sinds bijna drie maanden was ze volslagen blind. Nu leefde ze onder eene soort berusting, maar o, die lange, lange weken van onzekerheid! nu eens was ze vol hoop geweest, dan weer vervuld van bitterheid, dat ze maar niet heengegaan was. En niemand had ze gehad wien ze haar hart gaarne had uitgestort — ook den man niet met wien ze bijna dertig jaar onder éèn dak geleefd had! Hij had haar overdreven genoemd, tobberig en in zijn vervuld — zijn — met zichzelf haar angst niet zoozeer geteld — 't zou wel losloopen, ze zag ook altijd alles zoo zwaar in! Haar geheele hart was bij Willem. Zou ze hem alles vertellen ? door een ander ? door wien? En dan weer: ze zou het niet kunnen; het

Sluiten