Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

telegrapheerden dadelijk, dat ze iets hadden hooren omvallen.

Het was 'n stijf en vervelend bezoek. Meneer van Son zat de kamer op te nemen en Lucie, om zijn zwijgen te bedekken, praatte zenuwachtig druk. Mevrouw Moeser had nooit veel op gehad met de Hartefelt's, ze vond ze, eerlijk gezegd, „be" en vandaag, misschien ter eere van meneer van Son van Raedtlant was ze bepaald 'n beetje uit de hoogte, tot groot vermaak van Willem. Binnen 5 min. stond ze alweer op.

„Je begrijpt — al die visites die ik met de kinderen moet rijden — en we willen profiteeren van het mooie weer dat de meeste menschen niet thuis zijn."

„Dat is tenminste een voordeel van zoo'n visitie; in vijf minuten ben je er af!" zei Hetty, toen ze weg waren.

„Het groote voordeel is aan onzen kant zou ik zoo zeggen," riep Willem, ,,'t Is maar gelukkig, dat Jet ook niet al geëngageerd is, dan zou moeder Maeser het werk niet allemaal afkunnen....! dat was wel iets voor u, papa, om de jonge paartjes te chaperonneeren."

„Met genoegen! denk eraan, Hetty, als jij zoover bent, maar dan gaat de „hij" niet mee, hoor!"

„Het was angstig om aan te zien," „zoo weinig ze zich alle drie nog op hun gemak voelden in de nieuwe kleeren!"

,,'t Is dan ook wat om je bij 900 en in je ongemakkelijkste plunje aan vier paar kritiseerende oogen bloot te stellen!" schertste Willem, 'n heele „behuiling" om geëngageerd te zijn, en nu m'n glaasje — al de kostelijke rozijntjes over den grond — Jackie, kom jij er es hier en maak dat zaakje eens schoon."

Sluiten