Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en geparadeerd voor den Gouverneur-Generaal. Thans zijn èn haven èn ree één kruiddamp, die lang blijft hangen, want 't is tusschen negen en tienen, de landwind is geheel gaan liggen en de zeebries nog niet „door", 't Is brandend zonnig en „heijig", echt benauwd warm. Thans begroeten Tzarewitch en Gouverneur-Generaal elkander op de Amiral Nachimoff; de schepen in de haven maken van dien rusttijd gebruik, elkaar eens te begluren.

Vreemd, de Commandanten op onze schepen gevoelen zich van daag niet zoo Commandant, niet zoo groot als anders, als nog maar 'n paar uur geleden. Ze zijn wat zenuwachtig en prikkelbaar, maar in de eerste plaats: weer meer gewoon „officier als vroeger. Ze gevoelen zich kleiner door het samenkomen van zooveel grootheden. Wie waren daar ook al niet!? Een aanstaande Keizer van Rusland, een GouverneurGeneraal! Dan: onze Admiraal, de Baas!! — Raden van Indië, en verder: al die hooge russische Heeren en Prinsen! 'n russische Admiraal; en wat 'n massa Kolonels! _ Nee, van daag konden zij gerust „inleggen";

daar waren ze niets bij.

Wat weet één van hen 't nog goed, toen hij: „nog officier was, zoo gewoon luitenant tweede klas, officier van de wacht, weet je," dat er toen óók een Grootvorst van Rusland, maar niet de troonopvolger. „Alexis was 't, ja die !" met de S v e 11 a n a en B og a t i r op de ree van Batavia kwam! gut, Tandjong Priok bestond toen nog niet! Hij had toen erg in „de piepzak" gezeten : dat i de een of andere „stommiteit" bij 't salueeren en paradeeren zou begaan, of

Sluiten