Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Soerabaia, de Directeur van de Werf aan 't hoofd, 'n specialiteit, die dikke boeken over stoomwerktuigen en ketels geschreven had, er dan niets van! ? — Jao, wer hat dat nun doan?" zou Fritz Reuter zeggen. Maar de oplossing van 't raadsel kwam eerder dan men wel gedacht had. Wat bleek uit technische tijdschriften ? —Dat 't systeem ketels van de Esmeraldaal jaren geleden in 't buitenland was afgekeurd! — Tableau. — God, daar was nu in 't geheel niet aan gedacht, op de werf; had men dat geweten! Heere, Heere wat was dat jammer! Wat 'n vergissing! Men kon toch ook niet alles weten!

Alzoo de Esmeralda maar, bij de blokkade, in reparatie, en heftig ook! in de hoop dat de Sultan en Toekoe Oemar zoo beleefd zouden willen zijn, hun onderwerping nog maar weer wat uit te stellen; dan konden wij óók bij de plechtigheid op Oleh leh tegenwoordig zijn. — Nu, dat uitstel namen ze wel. Nadat de blokkade in 't geheel drie jaar geduurd had, waren we nog net zoo ver als toen we er mede begonnen! Wat zeg ik? Neen, véél verder van huis! Toen kwam de treurige geschiedenis' van Toekoe Oemars vriendschap en ... . verraad. Om marine-monnikenwerk dat de Regeering geleverd had, lachte de Atjeher natuurlijk.

Maar daarover willen we niet verder uitwijden: de Esmeralda komt van 'n feest en we zijn dus nog vroolijk. Alzoo ook niets meer van lekke sloepen, die zoo gauw ze te water gelaten werden, de eigenschap vaa 'n zeef bleken deelachtig te zijn; zóó zelfs dat de Commandant eens met zijn whaleboot op weg naar het Stationsschip (zijn Chef) nog niet eens halverwege, „as de bliksem" moest terugkeeren, om niet feliciter te

Sluiten