Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lief vriendinnetje, die alles veel vlugger begreep dan hij zelf, en zoo was 't gekomen, dat Jacob z'n huiswerk boven maakte, bij de Van Raaps. Meneer leefde toen nog en dankte den hemel eenen weg te hebben gevonden om Roza's vlug kopje verder te ontwikkelen.

En 't was treffend soms, te zien hoe zij, met haar veel fijner vernuft, den vier jaar ouderen kameraad bijsprong en voorthielp.

's Morgens vroeg al was ze op, en dacht dan na over de oplossing van meetkundige vraagstukken, woekerend met haren tijd, zij, die alle boodschappen doen moest en veel van 't harde huiswerk. Vroolijk, vroolijk als ze nochtans was! Van ochtend tot avond klonk haar lied bij 't trappen boenen en zelfs bij 't doen van de wasch. Alle Van Praag's hadden mooie stemmen. Mijnheer zelf was voor ettelijke jaren solo-tenoor geweest in 't kerkelijk zangkoor van A. Berlijn, en Salomon, de lange lobbes met iets als goedige melancholie in houding en gebaren, kon soms zóó zingen, dat de oogen je vochtig werden ....

Die vreugde verdween, toen Roza's vader, na kort lijden, naar 't „huis zijner vaderen" werd gedragen, gelijk het doodenveld heet bij de devote kinderen van het Oosten. Moeder, die in weelde opgebracht, zich steeds verkniesd had in de donkere woning der ellende, ging versuffen in haar ongeluk en was tot geen werken in staat. Salomon was nog niét uitgeleerd. De kleine Roza was er op aangewezen den kost te winnen voor hen drie, want wat Salomon 's weeks meebracht, reikte amper voor de huishuur toe.

Sluiten