Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaan, eer hij terug kwam en het groote aantal stemde haar nog wanhopiger. En ze klaagde, waarom ze nu geen moedertje ook meer had en zoo heelemaal alleen was. Heel jong nog, was ze als wees onder vreemden gekomen en had ze alleen de herinnering aan haar ouders. De eerste brief kwam, die met den aanhef haar reeds troostte.... M'n innig liefste meisje.... Dien brief herlas ze heel veel malen met vooral de liefdenaampjes en de onderteekening kuste ze. De brieven van Otto, die waren immers haar troost tot hij zelf weer kwam.

En om Lili studeerde hij heel hard voor het eerstkomende examen, 't Was verleidelijk, zooals zijn werkgedachten met een zweem van denken, dat altijd was bij Lili, gaarne wegdroomden in enkel overpeinzingen van hun geheim geluk. Maar flink zette hij zich tot werken aan, dit was immers in de eerste plaats voor haar. Wanneer hij officier was, zouden zij trouwen. Lange brieven schreef hij aan Lili, die hij wist, dat haar, goed vertrouwd, in handen kwamen. Hij gaf haar al zijn verlangen op het papier en zij las het met stralend gezichtje; met voorzichtigheid ook, gehoorzamend aan zijn waarschuwing, om vooral op wit en heel gewoon papier te schrijven om de onderzoekende nieuwsgierigheid van zijn kameraden.

't Was zoo'n heel prettig geheimpje....

Met zijn liefde, was hij ook „soldaat".

Dat wekte den trots voor zijn vaderland en de liefde voor zijn koningin. Zijn liefde voor Lili was daar mede in, zooals niets in zijn leven meer onvervloeid kon zijn, met wat van haar was. In zijn kloek zelfbewustzijn en zijn jonge, de wereld bestrijdende eerzucht, was Lili grondtoon.

Sluiten