Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wil mijn kindje nu naar bed?" vroeg ze zacht.

Hanna keek haar aan, de oogen nog vol tranen. O, wat zag dat gezichtje er bedroefd uit!

„Wat is er lieveling, zeg het mij maar."

Hanna's lippen beefden, ze kon haast niet spreken. „Ik wou zoo graag dat moedertje hier was!" snikte ze.

Nog dichter drukte Mien haar tegen zich aan, nog teerder sloten hare armen zich om het kleine meisje heen en het was alsof de liefde in haar hart grooter werd, nog veel grooter dan zij reeds was.

„Dat zou ik ook zoo graag willen, kindje, zoo heel graag."

Hanna vroeg niet meer. Ze liet zich sussen en troosten, koesterde zich in de warme liefde, die ze als bij ingeving voelde en toen Mien haar te bed bracht en goeden nacht kuste, zei ze een paar malen met een diepen zucht:

„Lief, lief nieuw-moedertje!"

( Wordt vervolgd.)

Sluiten