Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze spraken weinig, ieder dacht z'n eigen Gedachten: even zag z'n geestesoog De vroegre beelden, als 't verschiet, dat zont Van achter het wegwuivende gebladert,

En even hoorde hij verleidings woord Als echo in z'n oren klinken, stem En toon als van het vroegre; hij keek om

T^.n wpcr wpq maar 'pn mppnw vlnncr naar Hf»

Achter de hoogste brandinggolf verdween hij En vloog dan op en schoot weer recht omlaag; Bragi's gedachten volgden hem naar haar, Die hopeloos hem wachtte in Aegir's hof.

O kon ook hij daar komen! — Weer 'en golf En Ava werd omhoog getild, gesmeten Tegen z'n knien, hij dacht niet meer om haar. Toen proestten beide 't even uit in lach En Ava ging weer staan — wat was die zee Toch koud! Ze wou er uit en Bragi werd Gestoord in mijmeren. »Wel ja, kind, kom Maar meeU en kalmer liep ze mee dan straks Naar 't warme zand, echt lekker aan haar voeten. Nu ried hij haar te liggen in dat zand En zo te drogen in de zon. Hij zag Terwijl naar zee noch en bedacht z'n kunst: Hij vond veel goeds in 't vroeger lied.

Nat was

Sluiten