Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oppositie tegen het bewind der presidenten, welke op de Blancos steunden, verbond zich met Brazilië, dat aan Uruguay wegens een geweigerde schadevergoeding den oorlog had verklaard. In October 1864 vielen Braziliaansche troepen in Uruguay en de troepen van generaal Flores, ondersteund door de Braziliaansche vloot, veroverden de stad Paysandu den 2ien Januari 1865. Den 208ten Februari kwam er met Flores te La Union een vredesverdrag tot stand, waarop deze als Gefe del Gobernio provisorio zijn intocht deed in Montevideo. Na dien tijd hadden de Colorados de overmacht. Flores bracht een verbond tot stand met Brazilië tegen Paraguay, waarbij zich in Mei ook de Argentijnsche Republiek voegde. De oorlog liep echter niet zoo snel en voorspoedig af als de bondgenooten verwacht hadden. De troepen van Uruguay smolten weg, en zoowel Flores als de Argentijnsche Republiek lieten het oorlogvoeren over aan Brazilië. In het land zelf poogde Flores kalmte te brengen en de orde te herstellen, doch te vergeefs; hij werd den 19den Februari 1868, toen hij zich naar het gouvernementsgebouw begaf, door vier Blancos vermoord. De opstand, waartoe deze moord het sein zou geven, mislukte echter en de belhamels werden op dienzelfden dag gefusilleerd. De Senaat benoemde nu den broeder van den vermoorde, Manuel Flores, tot voorloopig president en, toen deze plotseling overleed, generaal Lorenzo Battle, een gematigd Colorado, die den isten Maart definitief tot president werd benoemd.

Tot 1886 volgt daama met korte tusschenpoozen de eene president op den andere. Allen trachtten zich echter op de meest schaamtelooze wijze op staatskosten te verrijken. In 1886 trad generaal Tajes op als president. Onder deze en onder zijn opvolger Julio Herrera (tot 1894) begon Uruguay tot bloei te komen.OnderJ. J. Borda (1894—1897) kwamen alle oude misbruiken weder in zwang.Den 23sten Augustus 1897 werd Cuestas tot president gekozen, die er in slaagde de partijtwisten te doen bedaren en in 1899 door beide partijen als constitutioneel president herkozen werd. Hij werd opgevolgd door J. Battle Ordonez, wiens bestuur in het algemeen voor den bloei van het land gunstig was. In 1907 werd Claudio Williman president, oorspronkelijk natuurkundige en hoogleeraar aan de hoogeschool te Montevideo, die onder Ordonez minister van Binnenlandsche Zaken was geweest. Ook onder hem bleef de toestand in het algemeen gunstig. De twist met Argentinië over de grenzen van beider jurisdictie in de wateren der La Platamonding werd in 1910 op vreedzame wijze opgelost. Op het einde van het jaar kwam het tot een niet ongevaarlijken opstand. De insurgenten beoogden het wederoptreden als staatshoofd van den oud-president Battle te -verijdelen. Maar de beweging mislukte en daar bij de verkiezingen voor het parlement te Montevideo de opstandelingen, die inmiddels ontwapend waren, zich bij wijze van protest van stemming onthielden, kregen de aanhangers van Battle een overgroote meerderheid, waarmede diens verkiezing tot president in 1911 verzekerd was.

Urvasi is in de Rigveda de naam van een goddelijke nimf, wier schoonheid den geheclen hemel in vlammen zette. Zij werd door de goden vervloekt en daalde toen af naar de aarde. De liefde

van Pururavas en Urvasi vormt het onderwerp van het drama „Vikramorvasi" van Iidlidasa.

Usance is een handelsterm, waarmede men de gewoonten aanduidt, welke, zonder bij de wet te zijn vastgesteld, door verloop van tijd regel zijn geworden. De usance in het wisselrecht draagt den naam van uso. Art. 151 van het Wetboek van Koophandel zegt, dat de termijn, in een wisselbrief uitgedrukt, welke op één of meer dagen, maanden of uso's na zicht getrokken is, begint te loopen op den eersten dag na dien, waarop de acceptatie of het protest van non-acceptatie is gedaan. Onder uso's verstaat men, met betrekking tot alle binnen ons koninkrijk betaalbare wissels, dertig dagen, welke ten aanzien der niet op zicht getrokken daags na dagteekening beginnen te loopen.

tTschner, Karl, een Duitsch klassiek schrijver, geboren den lsten Augustus 1802 te Lubben in de Niederlausitz, studeerde te Leipzig en te Berlijn in de rechten, bekleedde verschillende staatsambten, werd in 1870 emeritus en overleed te Oppeln den 268ten Juli 1876. Van zijn vertalingen noemen wij: „Ovids Verwandlungen" (1857), „Anakreons Lieder" (1864), „Hesiods Gedichte" (1865), „Homers Ilias und Odyssee" (1861) en „Catulls Gedichte" (1867). Voorts schreef hij de humoristische gedichten: „Karotten und Marotten" en „Das Brevier der heiligen Rosalie" (2a* druk, 1846).

Usedom, een eiland, behoorende tot het Pruisische distrikt Stettin, scheidt met het eiland Wol lin, waarmede het één arrondissement \ormt, het Pommersche Haff van de Oostzee en is door de Peene van het vasteland gescheiden. Het heeft een oppervlakte van 408 v. km. en is, met uitzondering van hooge duinen, een met weiden en broekland bedekte vlakte met bosschen, meren en bouwlanden. Het aantal inwoners bedraagt omstreeks 34 000. Zij houden zich bezig met landbouw, veeteelt, visscherij, scheepvaart, handel en loodsdienst, terwijl er ook zeebaden gebruikt worden.

Het stadje Usedom, op de Z. W. kust van het eiland en aan het einde van een baai van het Kleine Haff gelegen, is een station van den spoorweg Ducherow—Swinemünde. Zij bezit een Evangelische kerk en telt (1905) 1729 inwoners.

Usedom, Karl Georg Ludu/ig Guido, graaf von, een Pruisisch diplomaat, geboren den I7<ien Juli 1805 te Karzitz op Rügen, trad in 1830 in staatsdienst, werd in 1835 legatiesecretaris te Rome, in 1838 adviseur bij het ministerie van Buitenlandsche Zaken, in 1846 gezant te Rome en in 1848 te Frankfort a. d. Main. In 1850 sloot hij den vrede met Denemarken, was in 1851—1854 weder gezant te Rome, in 1858 Bondsdagsgezant te Frankfort en in 1863 gezant bij den koning van Italië. Hij nam deel aan verschillende onderhandelingen, werd in 1869 wegens oneenigheid met von Bismarck teruggeroepen en was van 1872—1879 directeur generaal der koninklijke musea te Berlijn. Van zijn hand verscheen: „Briefe und Charakteristiken aus der deutschen Gegenwart" (1849). Hij overleed te San-Remo den 22sten Januari 1884.

Usener, Hermann, een Duitsch taalgeleerde, geboren den 23sten October 1834 te Weilburg, studeerde sedert 1853 te Heidelberg, München, Göttingen en Bonn, werd daarop in 1858 leeraar aan het Joachimsthaler gymnasium te Berlijn, in 1861

Sluiten