Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den aftocht aanvaardde. Kellermann werd later door Napoleon I tot hertog van Valmy verheven. Zijn hart werd in 1820 op het slagveld aldaar onder een gedenksteen bijgezet, terwijl men in 1892 een gedenkteeken voer hem te' Valmy onthulde.

Valois, een voormalig graafschap en vervolgens een hertogdom in Frankrijk, is thans een gedeelte van het departement Oise-et-Aisne. De oude graven van Valois behoorden tot een jongeren tak van het Huis Vermandois. De laatste erfdochter van dit Huis, Adelheid, trad in het huwelijk met Hugo, den zoon van Hendrik I van Frankrijk. Uit dit huwelijk sproten de Capetingische "Vermandois, die bij het zesde geslacht weder uitstierven, waarop Philippus 11 Augustus de goederen en titels van Vermandois bij de kroon voegde. Philippus 111 schonk het graafschap Valois met wat ruimer grenzen in 1285 aan zijn zoon. Deze, Karei van Valois, geboren in 1270, werd de stamvader van het koninklijk Huis van Valois, dat van 1328— 1589 den troon bezat. Sedert den tijd van Lodewijk XIV, behoorde Valois als hertogdom aan het jongere geslacht Orléans.

Valois, Henri de (Latijn: Valesius, Eenricus), een Fransch beoefenaar der oude talen, geboren te Parijs den 18den September 1603, werd door de Vergadering der geestelijkheid belast met de bewerking der Grieksche schrijvers, die over de geschiedenis der Kerk geschreven hebben. Als belooning daarvoor werd hem een jaargeld en de titel van geschiedschrijver des konings toegekend. Het werk verscheen onder den titel „Polybii excerpta" (1634—1648). Verder leverde bij Latijnsche vertalingen der geschriften van Eusebius, Sozomenus, Theodoretus enz. en aanteekeningen op de werken van Ammianus Mareellinus en Harpocration. Hij overleed den 7<len Mei 1676 te Parijs. Zijn „Commentationes" werden na zijn dood door Burmannus (Amsterdam, 1739) in het licht gegeven.

Valois, Adrien de, een Fransch geschiedschrijver, een broeder van den voorgaande, geboren te Parijs den 14den Januari 1607, maakte zich. bekend door zijn werk „Gesta veterum Francorum" (3 dln., 1646—1658), waarin hij de geschiedenis der Galliërs en Franken behandelt vanaf den tijd van keizer Vespasianus tot aan de afzetting van Childerik (254—762). Vervolgens publiceerde hij „Notitia Gallorum ordine alphabetica digesta" (1676), waarin hij Frankrijk onder de beide eerste koningshuizen beschrijft. Hij overleed den 2den Juli 1692 te Parijs. Evenals zijn broeder voerde hij den titel van geschiedschrijver des konings.

Valois, Joseph Marie Noël, een Fransch schrijver, geboren in 1855 te Parijs, werd in 1902 gekozen tot lid van de Académie des inscriptions et belles-lettres. Van zijn werken noemen wij: „Etablissement et organisation du régime municipal & Figeac" (1879), „Guillaume d' Auvergne" (1880), „De arte scribendi apud Gallicos medii aevi scriptores rhetoresque" (1880), „Etudes sur le rvthme des bulles pontificales" (1881), „Fragment d'un registre du Grand Conseil de Charles VI, mai—Juin 1455", „Le Conseil du roi et le Grand Conseil pendant ia première année du règne de Charles VIII" (1884), „Inventaires et documents publiés par la direction générale des Archives nationales", „Inventaire des arrêts du Conseil d' Etat; règne de Henri IV" (1886—1893) en „La

France et le Grand Schisma d'Occident" (1902).

Valparaiso, (= Paradijsdal), een provincie van Chili, aan den Grooten Oceaan tusschen Aconcagua en Santiago gelegen, telt op een oppervlakte van 5069 v. km. (1903) 252 009 inwoners. Het Z. der provincie is kaal, maar het N. wordt door het buitengewoon vruchtbare dal van de Aconcagua doorsneden. Tot de provincie, welke in 4 departementen is verdeeld, behoort de eilandengroep Juan Fernandez.

Valparaiso, de hoofdstad van de gelijknamige Chileensche provincie, gelegen aan de naar het N. geopende Baai van Valparaiso en het beginpunt van den Frans-Andesspoorweg over Santiago, is gebouwd aan den voet van een 502 m. hoogen, kalen heuvelrug. Stormachtige Zuidenwinden komen des zomers veelvuldig voor; geweldige aardbevingen (den 20sten Februari 1835 en den 16aen Augustus 1906) verwoestten groote deelen van de stad. Zij bestaat uit een oude stad, El Puerto, tegen de heuvels aangebouwd, het middelpunt van den handel, met de hoofdkerk, de beurs, de haven, scheepstimmerwerven en reusachtige pakhuizen, en de O. lijk daarvan, bijna geheel in de vlakte gelegen nieuwe stadswijk, El Amenaral, met den schouwburg en het station. Nog verder O. waarts ligt de wijk El Baron. Het aantal openbare gebouwen is gering. De plaats bezit een lyceum voor jongens en een voor meisjes, een zeevaartschool, een seminarium voor geestelijken en een museum voor natuurlijke geschiedenis. De nijverheid levert vooral machines, wagens, sigaren en minerale wateren. Verder bezit het suikerraffinaderijen, brouwerijen, jeneverstokerijen en groote spoorwegwerkplaatsen. Het is het middelpunt van den handel van geheel Chili. Ingevoerd worden: katoenen en wollen stoffen, spoorwegrails en ijzerwaren, tapijten, steenkool, thee, suiker en schoenwerk; uitgevoerd: guano, koper, zilver, goud, tarwe en leder. Het scheepvaartverkeer bedroeg in 1906: 1050 stoomschepen met 1728 381 ton in houd. Valparaiso telt (1903) 143 769 inwoners. Het is door een kabel met Panama verbonden.

Valreep is eigenlijk de naam van het afhangend touw, waaraan iemand, die langs een trap of andere inrichting een schip betreedt of verlaat, zich vasthoudt. Ook de trap of ladder zelf wordt valreep genoemd; verder de opening in de verschansing of het boord, die gemaakt wordt om op het schip te komen of het te verlaten. Deze opening kan door een los ingezet stuk worden gesloten.

Valsche baai (Engelscli False Bay) is de naam van een groote golf aan de Z. punt van Afrika, welke door de Kaap de Goede Hoop van den Atlantischen Oceaan wordt gescheiden. De O. zijde van deze golf, welke 36 km. ver landinwaarts dringt en bij den ingang 31 km. breed is, heet Kaap Hangklip. Op de W. zijde ligt Simonstown en ten Z. daarvan Kalkbaystation, op de O. zijde Somerset West. De beide laatste zijn druk bezochte zeebadplaatsen.

Valscherm. Zie Parachute.

Valschheid is in het algeme'en schennis der waarheid. Als misdrijf kent het Strafwetboek haar in hoofdzaak in den vorm van valschheid in geschriften (Boek II Tit. XII van ons Wetboek van Strafrecht). De samenstellers van dit Wetboek hebben in

Sluiten