Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

litique et militaire du prince Eugène, vice-roi d'Italië" (3 dln., 1827).

Vaughan, Eerbert, een Engelsch kardinaal, geboren den 15aen April 1832 te Gloucester, genoot zijn eerste opleiding in het Jezuïetencollege te Stonyhurst en in België, trad daarna in de Accademia dei nobili ecclesiastiti te Rome en werd in 1854 te Lucca tot priester gewijd. Nadat hij op verschillende plaatsen in Engeland als priester werkzaam was geweest, stichtte hij in 1869 een seminarium voor zendelingen te Mill Hill bij Londen. In 1872 werd hij bisschop van Salford, waar hij zich vooral bekend maakte door zijn optreden tegen het misbruik van alkohol. In 1892 werd hij, als opvolger van Marming, benoemd tot aartsbisschop vanWestminster en den 16denJanuari 1893 tot kardinaal. Twee jaar later begon hij met den bouw van de reusachtige Westminsterkathedraal, die in 1903 voor de godsdienstoefeningen werd geopend.

Vaag"aelin, Louis Nicolas, eene Fransch scheikundige, geboren te Hebertot in Normandië den 15dcn Mei 1773, werd in 1791 lid der Fransche Académie en in 1793 leeraar aan de école des mines en aan de polytechnische school en in 1811 hoogleeraar aan de hooge school te Parijs. Hij overleed den 14dcI1 November 1833. Hij ontdekte het chromium en het beryllium, het kinazuur, het cyanzuur, enz., vond het ureum in de blaassteenen en in de urine en deed verder een groot aantal belangrijke onderzoekingen, die hij in onderscheiden tijdschriften, inzonderheid in de „Annales de chimie", mededeelde.

Vautier, Benjamin, een Duitsch genreschilder, geboren den '248ten April 1829 te Morges aan het meer van Genève, ontving zijn eerste opleiding te Genève, vertrok in 1860 naar Düsseldorf, waar hij in het atelier van Jordan werkte, en begaf zich in 1866 naar Parijs, maar keerde spoedig weder naar Düsseldorf terug. Nadat hij eerst eenige motieven aan Zwitserland had ontleend, bepaalde hij zich met voorliefde tot de studie van de boeren uit het Zwarte Woud en schiep een reeks van fijngevoelde schilderijen vol stemming, waardoor hij één der beste Duitsche genreschilders werd. Zijn belangrijkste werken zijn: „Kaartspelende boeren, betrapt door hun vrouwen", „Zondagnamiddag in Zwaben", „Eerste dansles", „Toast op de bruid", „Aan het ziekbed", „Danspauze", „Verloren zoon", „Verlaten" en „Marktdag in het Zwarte Woud." Bovendien illustreerde hij eenige werken, waaronder „Oberhof' van Zimmermann, „Barfüszele" van Auerbach enz. Hij overleed den 258'®11 April 1898 te Düsseldorf.

Vauxhall, een voormalige uitspanningsplaats te Londen bij de Vauxhallbrug, niet lang na de Restauratie (1660) geopend, was in het midden der 18ae eeuw het vereenigingspunt der aanzienlijken en werd in 1859 gesloten. Een tijdlang werd deze naam aan soortgelijke uitspanningen gegeven. Het Vauxhallpark te Londen, 3,2 H. A. groot, werd in 1890 aangelegd.

Vaynes van Brakell, jonkheer Reinhardi Godfried Benjamin de, geboren den 2den Maart 1801 te Bemmel, vertrok in 1818 als genieofficier naar Indië, klom er op tot kolonel-directeur en commandant van de genie, werd in 1857 gepensionneerd en vestigdezich te Arnhem. Hij schreef: „De verdediging van Nederlatidsch Indië" (3 stuk¬

ken 1859), „Eindbeschouwing en proeve van een stelsel van verdediging" (1860), „Geen doorbraken meer, enz."(1861), „Wenken bij de beslissing van het Indische vraagstuk" (1862), „Palissy's kunstbronnen in Neerlands woestijnen enz."(1862) en „Amsterdam weder eene zeestad, enz." (1862). Hij overleed den 27s,en December 1862 te Arnhem.

Vaynes van Brakell, jonkheer Henri Jean Leopold Théodore, een broeder van den voorgaande, werd in 1860 gepensionneerd als kapitein ter zee bij de Nederlandsche marine, vestigde zich te Arnhem. Hij schreef: „Zestien reizen. Herinneringen uit een 40-jarige loopbaan bij de Marine, opgedragen aan Z. K. H. Prins Hendrik der Nederlanden" (1870).

Vazal. Zie Leenstelsel.

Vazov, Ivan, een Bulgaarsch dichter, geboren in 1850 te Sopot, bezocht het gymnasium te Philippopel en was wegens zijn bemoeiingen met de politiek genoodzaakt het land te verlaten, waarna hij in Turkije, Roemenië en Rusland vertoefde. In 1880 werd hij tot afgevaardigde van de Sobranja gekozen en van 1897—1899 was hij minister van Onderwijs. Hij is de veelzijdigste en meest populaire Bulgaarsch e schrijver van den lateren tijd. Van zijn hand verschenen eenige bundels staatkundige liederen, zooals: „De klacht van Bulgarije", „De bevrijding" en „Slivnica"; verder dichtte hij lyrische liederen, waarvan wij noemen: „Bosschen en velden", „Italië" en „Onder onzen hemel." Van zijn romans moeten vooral genoemd worden: „Pod igoto" („Onder het juk", 1889— 1890, tot nu toe in 12 talen vertaald), „Nova zemja" („Nieuw land") en „Kazalarska carica" („De carinza van Kazalar", 1903), van zijn vertellingen en schetsen: „Streken en kleuren", „Gezien en gehoord" en „De bonte wereld." Ook schreef hij enkele blijspelen, zooals „De baantjesjagers" enz. Bekend is tevens zijn Bulgaarsche chrestomathie (met Velickov, 1884) met vertalingen uit Schiller, Shakespaere en Molière.

V. Buch is achter fossielen een afkorting voor T^eopold von Buch.

V. d. Hoev. is bij namen van dieren een afkorting voor Jan van der Hoeven (zie aldaar).

Véber, Jean, een Fransch schilder en letterkundige, geboren in 1864 te Parijs, ontving zijn opleiding aan de Ecole des beaux-arts van Maillot en Cabanel, exposeerde in den salon achtereenvolgers: „Saint Sébastien" (1890), „Saint Siméon Stylite" (1892), „Conté de fées" (1894), „Les Culsde- jatte" (1895) en „L'Homme aux poupées" (1896). In 1897 werd een schilderij „La Boucherie", waarop Bismarck was voorgesteld, verwijderd. Later schilderde hij nog: „Parabole des Vierges folies", „Les Lutteuses", „Les maisons sont des visages", „Le Triomphe de Madame 1' Oie", „La Princesse Jolie Mine", „La Machine", „La Barbière,", ,L' Ermite et la Faunesse", „Flirt", „Trois bons amis", „Les Bouches inutiles", „Les Mannequins chez le couturier", „Les Joies de la familie", „Le Bain de Suzanne" en eenige portretten. Verder leverde hij een groot aantal gravures en illustraties, behoorde tot de oprichters van „Le Rire" en ,,L' Assiette au beurre" en schreef met zijn broeder Pierre Véber een aantal artikelen, albums enz.

Véber, Pierre Eugène, een Fransch schrijver, een

Sluiten