Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aangelegenheden op te komen ter verdediging hunner rechten en belangen; en over het algemeen waakt het er voor, dat aandeelhouders, die zich de moeite willen getroosten om zich op de hoogte te stellen en te houden van den gang van zaken, in de gelegenheid zijn zulks te doen. Behalve over de naamlooze vennootschap bevat bet ontwerp bepalingen over de commanditaire vennootschap op aandeelen, die met de naamlooze veel gelijkenis vertoont en waarop verschillende bepalingen betreffende de naamlooze vennootschappen toepasselijk worden verklaard. Deze vennootschap wordt door het ontwerp gedefinieerd als „de vennootschap bij wijze van geldschieting, waarbij het door de geldschieters in te brengen bedrag verdeeld is in een zeker getal evenredige gedeelten (aandeelen), terwijl door ieder der geldschieters (aandeelhouders) voor een of meer dier gedeelten in de vennootschap wordt deelgenomen". Tot nu toe mist deze vorm afzonderlijke wettelijke regeling.

Venosa, een plaats in de Italiaansche provincie Potenza, gelegen aan den spoorweg RocchettaSant' Antonio- Gioja del Colle, is de zetel van een bisschop, bezit een kasteel (van 1470), Joodsche catacomben (4de- 88te eeuw), een kathedraal, ruïnen van 2 belangrijke kerken van de abdij der Benedictijnen Santissima Trinita, waarin de graftomben van Robert Guiscard en zijn eerste gemalin, Alberada en een seminarium. De plaats telt (1901 8423 inwoners, die zich bezig houden met het bereiden van olie en pannenbakkerij. Venosa is het oude Venusa, de geboorteplaats van Horatius, voor wien hier in 1897 een bronzen standbeeld onthuld werd.

Venraai, een gemeente in de provincie Limburg, 14149 v. km. groot met (1910) 8062 inwoners, wordt begrensd door de Limburgsche gemeenten Wansum, Meerloo en Horst en door de NoordBrabantsche gemeenten Deurne, Bakel c. a., Sambeek, Vierlingsbeek en Maashees c. a. De bodem bestaat grootendeels uit diluviaal zand, gedeetelijk uit hoog veen en eenige kleigronden langs de Vierlingsbeek en de Grootebeek. De bevolking houdt zich voornamelijk bezig met landbouw, veeteelt en eenige nijverheid. Tot de gemeente behooren de dorpen Venraai, Merseloo, Oorloo, Leunen, Kastenraai, Oostrum en Smakt en eenige buurten.

De hoofdplaats Venraai is een groot dorp of vlek met een fraaie kerk, de Sint Pieterskerk, een klooster van de Urselinen, een Minnebroedersklooster, waaraan een gymnasium verbonden is, met een kapel. Er is een station van de spoorlijn van Nijmegen naar Venloo.

Venster of Raam noemt men de openingen in de buitenmuren van gebouwen, waardoor deze inwendig van licht en lucht voorzien worden. In den regel zijn zij door een doorschijnend materiaal afgesloten, waaraan men dan eveneens den naam venster geeft. De grootte van de vensteropening hangt af van de grootte en de bestemming van het vertrek, waartoe het behoort. De vorm wordt bepaald door constructieve en stijlkundige overwegingen. Naar den vorm verdeelt men de vensters in vierhoekige, waarvan de bovenste begrenzing horizontaal ligt, boogvormige, cirkelvormige en ovale vensters; naar den aard van hun toepas- : sing in kerk- en profane vensters. De eerste zijn vast en hebben hoogstens kleine deelen, die geopend kunnen worden, de andere zijn beweegbaar, i

De rangschikking van de vensters in het gevel; front hangt samen met praktische en stijlkundige overwegingen. Bij de Ouden en de daarvan afgeleide bouwwijzen plegen symmetrische beginselen te beslissen; soms zelfs in die mate, dat men zoogenaamde blinde vensters aanbrengt. In de Middeleeuwen daarentegen werd hun plaats vooral door de praktische behoefte bepaald, tot welk beginsel men ook thans meer en meer terugkeert. Stijlkundig bestaat er dan verder nog dit verschil, dat de antieke bouwkunde de vensteropening een omlijsting geeft, welke om haar heen op den muur wordt aangebracht.

Terwijl het vaste venster veelal uit glas in lood bestaat, is bij het beweegbare venster het plan in hout of ijzer gevat. Men kent hen als schuiframen, waarbij het venster in posten op en neer geschoven kan worden, terwijl het evenwicht door gewichten, welke in de posten loopen, bewaard wordt, openslaande, bestaande uit een tweetal vleugels, welke het mogelijk maken om het onderste deel van het venster over een grooteren afstand dan bij liet schuifvenster te openen en draaibare ramen die vooral voor de ventilatie dienen.

Wanneer de vensters voor het eerst in gebruik zijn gekomen, is onbekend. Bij de oudste menschelijke woningen ontbraken zij. Bij de Hebreeën evenals thans nog in Oostersche landen, lagen zij niet aan de straatzijde, maar kwamen zij uit op een binnenhof. Zij waren voorzien van tralies of luiken. Een luik met een kleine, getraliede middelopening is ook in de vroege Middeleeuwen in Europa de gebruikelijke vensterafsluiting. De Chineezen gebruikten daarvoor met glanzend lak bedekte stoffen, hoorn, waarvan zij zeer dunne platen konden vervaardigen, en geslepen oesterschalen; de Romeinen spiegelsteen, dun geslepen agaat of marmer en (reeds in de 2de eeuw n. Chr.) hoorn. Pas in de 4de eeuw maakte Gregorius van Tours melding van kerkvensters van gekleurd glas, terwijl de abt Benedictus in 674 glasmakers uit Frankrijk naar Engeland liet komen, om een door hem gebouwde kerk van glazen vensters te voorzien. Op het einde van de 8ste eeuw liet paus Leo III glazen vensters in de Lateraankerk aanbrengen. In Engeland kende men reeds in 1180 verschillende particuliere woningen met glasvensters, in Duitschland eerst in de 14de eeuw, en nog in 1458 vond Aeneas Sylvius het opvallend, dat in Weenen zooveel huizen glazen vensters hadden. Als regel werden, vóór het glas algemeen toepassing vond, de vensters door tapijten tegen weer en wind afgesloten.

Vent. is bij namen van planten de afkorting voor Etienne Pierre Ventenat, geboren in 1757 en overleden in 1805 als hoogleeraar te Parijs.

Ventiel is de naam van een toestel tot het sluiten van uitstroomopeningen voor vloeistoffen en gassen. Het onderscheidt zich van de schuiven en kranen, doordat het zich bij het ontsluiten van de opening verwijdert. De beweging van het ventiel geschiedt óf met de hand, zooals bijv. bij de zoogenaamde afsluitventiele-n, waarvan een eenvoudige soort in onze waterleidingen wordt aangetroffen, óf automatisch, onder de werking van den druk van een vloeistof of gas, zooals bij het rijwielventiel. De beweging zelf kan vrij zijn of gedwongen; dit laatste komt voor bij de veiligheidskleppen

Sluiten