Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gegeten, zooals bijv. Tapes decussatus, Cytherea chione en sommige soorten van het geslacht Venus, vooral Venus mercenaria. Deze en ook andere soorten dienen verder ter vervaardiging van schelpgeld (wampoem).

Venusziekte is een andere naam voor Syphilis (zie aldaar).

Vera, Augusto, een Italiaansch wijsgeer, geboren den 4den Mei 1813 te Amelia in Umbrië, studeerde te Rome, vervolgens van 1823 tot 1835 te Parijs, waar hij zich vooral op de wijsbegeerte toelegde, en was, nadat hij korten tijd in Zwitserland als onderwijzer was werkzaam geweest, gedurende 13 jaren als leeraar in de wijsbegeerte in verschillende steden van Frankrijk werkzaam, het laatst'te Straatsburg en te Parijs. Hij begaf zich in 1851 naar Engeland, keerde in 1860 naar Italië terug, en werd hoogleeraar in de wijsbegeerte te Milaan en een jaar daarna te Napels, waar hij den J3den Juli 1885 overleed. Hij schreef o.a. „Problème de la certitude" (1845), „Mélanges pliilosophiques" (1862), „Introduction a la philosophie de Hégel" (1855, 2de druk, 1865) en ,,L' hégélianisme et la philosophie" (1861). Verder vertaalde hij verschillende werken van Hegel in 't Fransch, die hij met een inleiding en een commentaar uitgaf, zooals: „Logique de Hégel" (2 dln., 1859, 2de druk, 1874), „Philosophie de la nature de Hégel" (3 dln., 1863—1865), „Philosophie de 1'esprit de Hégel" (2 dln., 1867—1869) en „Philosophie de la religion de Hégel" (1876—1878, 2 dln.) In het Engelsch schreef hij: „Inquiry into speculative and experimental science" (1856) en „Introduction to speculative logic and philosophy" (1856). Verder noemen wij van hem: „Lezioni sulla filosophia della storia" (1869), „Amore e filosofia" (1861), „La pena di morte", „Strausz et 1'ancienne et la nouvelle foi"

(1873), „Cavour et 1'Eglise libre dans 1' Etat libre"

(1874), „An introduction to speculative philosophy and logic" (1875), „Platone e 1'immortalita dell' .anima" (1861), „II problema dell' assoluto" (4 dln., 1872—1882), „Saggi filosofici" (1885) en „II nome Italia" (1884).

Veraoruz, een der oostelijke kustgewesten van Mexico, aan de Golf van Mexico, telt op 75 873 v. km. (1900) 981 030 inwoners. Behalve een smalle kuststrook omvat het land de oostelijke hellingen van de Siërra Madre Oriental, wier toppen zich boven de sneeuwlijn en in den Piek van Orizaba ter hoogte van 5582 m. en in den Coffre de Perota ter hoogte van 4090 m. verheffen. Deze bergen zijn uitgedoofde vulkanen; een werkzame vulkaan is die van Tuxtla (1560 m.) aan de kust. Men vindt er slechts kleine kustrivieren, wier monden door zandbanken zijn versperd, benevens onderscheiden strandmeren (lagunen). Het klimaat is tengevolge van het verschil in hoogte, zeer verschillend en vertoont alle overgangen van de gloeiend heete zandsteppe van de kust tot de eeuwige sneeuw der hooge bergtoppen. In de heete, vochtige Tierra caliente komen koortsen bijna voortdurend voor, de hooger gelegen streken zijn daarentegen zeer gezond. De bevolking bestaat hoofdzakelijk uit Indianen en Mestiezen, langs de kust vindt men ook Negers, Mulatten en Zambo's. Land- en plantagebouw zijn de voornaamste middelen van bestaan, de hoofdprodukten zijn koffie (1905: 38,8 millioen kg.) en tabak (1905: 13,1 millioen kg.). Ook de veeteelt,

vooral van paarden, is van veel belang. Ofschoon er vele nuttige metalen en steenkool worden aangetroffen, is de mijnbouw onbelangrijk. De handel is zeer levendig. De voornaamste ha\ens zijn Veracruz en Tampico. Er zijn 3 spoorwegen. De hoofdstad is Jalapa.

Veracruz, Villa Nueva de la Veracruz, de voornaamste haven- en koopstad van den staat Veracruz (zie aldaar) in Mexico, ligt aan zee in een dorre .ongezonde vlakte en is door Ferdinand Cortez in 1520 gesticht op de plaats, waar hij den 218ten April 1519 was aan land gestapt. De onderkoning, graaf Monlerey, vernieuwde en verplaatste de stad in 1580, maar het kerkhof der hedendaagsche stad ligt nog gedeeltelijk tusschen de bouwvallen van Oud-Veracruz. De stad is door muren, bolwerken en forten omgeven, heeft regelmatige, breede, elkander rechthoekig snijdende straten met meerendeels lage huizen en onderscheiden pleinen, 7 kerken, waaronder een kathedraal, 4 kloosters, een college der Augustijnen, een ruim belastinggebouw, een amphitheater voor stierengevechten, een schouwburg, een circus voor stieren-en hanengevechten en (1900), 29 164 inwoners, meerendeels Mulatten, Zambo's en Mestiezen, doch ook vele Europeanen; die voornamelijk den handel in handen hebben. De plaats bezit een aantal sigarenfabrieken en een metaalgieterij. Door den aanleg van nieuwe werken is de haven zeer verbeterd. Zij wordt door verschillende forten, waaronder dat van San Juan de Ulua verdedigd. De stad ligt aan 2 spoorwegen, bezit stoombootverkeer met New Orleans, West-Indië, New-York en Europa en kabelverbinding met Havana en Galveston. In 1904 liepen 774 schepen van 948 262 ton inhoud de haven binnen. Bijna de helft van den Mexicaanschen uitvoer heeft over Veracruz plaats. De Spanjaarden behielden de vesting tot den 19den November 1825, toen zij haar moesten ontruimen. Den 27sten Maart 1838 werd zij door de Franschen onder admiraal Baudin en den 19den Maart 1847 door de Noord-Amerikanen onder generaal Scott tot de overgave gedwongen. Den 7den Januari 1862 verscheen de Spaansche generaal Prirn als opperbevelhebber van het vereenigd expeditieleger met een Spaansch-Fransch-Engelsche vloot en landingstroepen voor Veracruz en bezette de stad. De Franschen trokken den 278ten Februari vanhier naar het binnenland, en Veracruz bleef tot 1867 het strategisch steunpunt van het Fransche leger.(Zie Mexico).

Veranda, een Spaansch woord, is de naam van een van boven gedekten, meestal op houten palen rustenden en meestal met klimplanten versierden aanbouw aan woonhuizen en villa's, waaronder men de vrije lucht geniet en tegen regen en zon beveiligd is. Om tocht te weren, is de veranda dikwijls aan de beide zijdelingsche uiteinden van een houten schot of van glas voorzien.

Verandering' noemt men de verwisseling van één of meer kenteekenen aan een voorwerp. Om te kunnen zeggen, dat het voorwerp daarna hetzelfde gebleven is, is het natuurlijk noodig, dat een zekere som van kenteekenen onveranderd gebleven is; m. a. w. verandering is alleen aan iets blijvends mogelijk. Hoe nu deze beide begrippen van zijn en niet zijn vereenigd kunnen worden, is één der moeilijkste problemen van de metaphysica.

Sluiten