Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Spanje, waar hij het bevel op zich nam over het l"te armeekorps en de overwinning behaalde bij Espinosa, Ucles en Medellin. Daarentegen werd hij bij Talavera door Wellington verslagen. Aan het hoofd van het 9de armeekorps beveiligde hij den overtocht van het Fransche leger over de Beresina. In 1813 voerde hij bevel over het 2de armeekorps en streed bij Dresden, Leipzig, en Hanau. In 1814 werd hij den 7den Maart aan het hoofd van 2 pas gevormde divisiën bij Craonne gewond. Lodewijk XVIII belastte hem met het bevel over de 2de militaire divisie, en na den terugkeer van Napoleon volgde Victor den koning naar Gent. Na de Tweede Restauratie werd hij pair en generaal-majoor der koninklijke garde, alsmede president der commissie, welke haar oordeel moest uitspreken over het gedrag der Fransche officieren gedurende de Honderd Dagen. Den 15den December 1821 werd hij met de portefeuille van Oorlog belast. Bij den aanvang van den Spaanschen veldtocht van 1823 legde hij haar neder en vergezelde den hertog van Angoulême als chef van den generalen staf naar Spanje. Sedert de Juli-omwenteling leefde hij ambteloos. Hij overleed te Parijs den l8tei> Maart 1841. Zijn zoon Victor Francais Perrin, hertog van Bellum, geboren te Milaan den 24,ten October 1796, werd den 9den Februari 1853 door Napoleon III tot senator benoemd, maar overleed reeds den 2dcn December van dat jaar.

Victor Amadeus I, hertog van Savoye, een zoon van Karei Emanuël I, geboren den 8aten Mei 1587, werd opgevoed aan het Spaansche Hof, volgde den 13den October 1630 zijn vader op en overleed den 7den October 1637.

Victor Amadens II, geboren den 14den Mei 1666, volgde den 12den Juni 1675 zijn vader (Karei Emanuel II) onder voogdijschap van zijn moeder op, doch aanvaardde reeds in 1680 in naam en in 1684 inderdaad zelf de regeering. Door zijn huwelijk met een nicht van Lodewijk XIV van Frankrijk werd hij van dezen eenigermate afhankelijk, maar wist zich door een behendige politiek allengs aan diens gezag te onttrekken. Gedurende den oorlog tegen Frankrijk van 1688—1697 bevond hij zich van 1690 -—1696 aan de zijde der coalitie. Bij het uitbreken van den Spaanschen Successie-oorlog sloothij een verbond met Frankrijk, terwijl hij zijn dochter ten huwelijk gaf aan Philips V van Spanje, maar onderhandelde in 1702 met Oostenrijk, en koos in 1703 openlijk partij tegen Frankrijk, waarvoor Oostenrijk hem deelen van het gebied van Milaan afstond. Zijn land werd bijna geheel door de Franschen veroverd, in 1706 echter werd zijn hoofdstad door prins Eugenius ontzet, zoodat de Franschen het land moesten verlaten. Bij den Vrede van Utrecht kreeg hij het eiland Sicilië als koninkrijk, hetwelk hij echter in 1720 tegen Sardinië moest verwisselen. Hij hervormde de academie te Turijn en deed een nieuw wetboek (Codex Victorianus) samenstellen, maar verdrukte bij herhaling te Waldenzen. In September 1730 deed hij afstand van het bewind ten gunste van zijn zoon Emanuel en begaf zich naar Chambéry, nadat hij kort tevoren met de weduwe van graaf Novarina di San Sebastiano in het huwelijk was getreden. Hij deed echter reeds in den herfst van 1731 pogingen om zich weder meester te maken van het gezag. Zijn zoon deed hem echter naar het kasteelJRivoli, later naar Mon-

calieri brengen, waar hij den 308'511 October 1732 overleed.

Victor Amadeus m, een zoon van Karei Emanuel III, koning van Sardinië, geboren te Turijn den 2681™ Juni 1726, aanvaardde de regeering in 1773, was een der heftigste tegenstanders van de Fransche Revolutie en voegde zich bij de eerste coalitie, maar werd in 1795 en 1796 overwonnen en moest bij den Vrede van den 15den Mei 1796 een aanzienlijke geldsom betalen en een gedeelte van zijn land afstaan. Hij was gehuwd met Maria Antoinette, een dochter van Philips V, koning van Spanje. Hij overleed den 16den October 1796.

Victor Emanuël I, koning van Sardinië, was de tweede zoon van koning Victor Amadeus III en werd geboren den 24Bten Juli 1759. Hij voerde als prins den titel van hertog van Aosta, legde zich toe op de krijgswetenschap en trad in 1789 in het huwelijk met prinses Therese, een dochter van den aartshertog Ferdinand. Hij verklaarde zich met kracht tegen de Fransche Omwenteling, plaatste zich na de oorlogsverklaring van 1792 aan het hoofd der Piëmonteezen, deed de Franschen bij Gilette in het graafschap Nizza afdeinzen en rukte voorwaarts tot aan de Var, doch moest daarop naar de Alpenpassen terugtrekken. Toen het Hof van Turijn in 1796 onderhandelingen aanknoopte met Bonaparte trok hij naar het zuiden van Italië. Door den afstand van zijn ouderen broeder Karei Emanuel 11 (4 Juni 1802) werd hij koning van het overig gedeelte der monarchie, van het eiland Sardinië. Bij den Vrede van Parijs (30 Mei 1814) verkreeg hij Piémont, Nizza en half Savoye, en bij het Tractaat van Parijs (20November 1815) het overig gedeelte van Savoye, waarna het Congres te Ween en Genua aan zijn monarchie toevoegde. Zijn reactionnaire staatkunde deed den 10den Maart 1821 de omwenteling uitbreken. Daar hij niet te bewegen was, de ontworpen constitutie te bezweren, legde hij den 13den Maart 1821 de Kroon neder ten behoeve van zijn broeder Karei Felix en overleed te Moncalieri den 10den Januari 1824.

Victor Emanuël II, koning van Italië, een zoon van Karei Albert, koning van Sardinië, werd geboren den 14den Maart 1820. Hij streed aan de zijde van zijn vader tegen Oostenrijk, werd bij Goito door een kogel in de dij gewond en aanvaardde, nadat zijn vader na de nederlaag bij Novara de kroon had nedergelegd, onder hachelijke omstandigheden het bewind van Sardinië. Hij sloot vrede met Oostenrijk en poogde, bijgestaan door uitstekende ministers, zooals cCAzeglio en Cavour, de wonden te heelen, die door den oorlog aan het land waren toegebracht. Tevens wist hij een reeks van belangrijke hervormingen tot stand te brengen, zoodat in Sardinië een opgewekt constitutioneel leven op de grondslagen van vrijheid en orde ontstond, waardoor Victor Emanuel de populairste vorst van Italië werd. Door het verdrag van den 10den April 1855 voegde hij zich ter gelegenheid van den Krimoorlog bij de Westersche Mogendheden, bezocht daarna de Hoven te Parijs en te Londen en bewerkte een huwelijksverbintenis van zijn dochter Clotilde met prins Napoleon. Hij verzekerde zich hierdoor van den gewapenden bijstand van Frankrijk en van de onzijdigheid van Engeland in den oorlog tegen Oostenrijk in 1859, waarin hij blijken gaf van buitengewone dapperheid. Zijn stamland Savoye

Sluiten