Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kwamen, bleven den hoogsten God gewoonlijk toch eenige trekken van den voormaligen vuurgod bij. Ormuzd vertoont zich als het vuur en spreekt uit de vlammen, zooals Jehova op den Sinaï, toenHijdeTien Geboden gaf; Zeus vertoont zich op het smeeken van Semele als een verterend vuur enz. Vandaar het eeuwige vuur der Perzen, Egyptenaren, Chaldaeërs, Phoeniciërs, Israëlieten enz. in hun tempels.

In alle deelen der aarde vertoont de vuurdienst punten van overeenstemming. Het heilige vuur op het altaar mocht niet door een ander vuur ontstoken, maar moest door het wrijven van droog hout, later in Rome ook door middel van brandglazen, rechtstreeks voortgebracht worden. Het moest door kuische handen onderhouden worden tot aan het feest van het volgende jaar. Met de grootste zorg wordt dit vuur tegen elke verontreiniging beveiligd; het mag bijv. niet met den mond aangeblazen worden, en de priester nadert het met een doek voor den mond. Het is bekend, dat bij de Romeinen de Vestaalsche maagd, die het vuur liet uitgaan, levend begraven werd. De Paaschvuren, welke aan den ouden vuurdienst herinneren, hebben zich tot in onzen tijd staande gehouden.

Vuurbollen. Zie Meteoorsteen.

Vuurbrug' is de naam van een verhevenheid achter den vuurhaard van vlamovens.

Vuurhaard is de naam van een toestel, waarin de verbranding plaats heeft van de stoffen, welke ter ontwikkeling van warmte worden gebruikt en den naam dragen van brandstoffen. Die warmteontwikkeling geschiedt voor een industrieel of huishoudelijk doel. In elk geval moet een goede vuur-

naara zoo zijn ïngencnt, aathij 111 verhouding tot de gebruikte brandstoffen de grootst mogelijke hoeveelheid warmte levert en tevens die brandstoffen zoo veel mogelijk volkomen verbranden. Zie verder Kachels, Kookhaarden en Oven.

Vuurkast. Zie Stoomketel.

Vuurkist. Zie Stoomketel.

Vuurland (Spaansch: Tierra del Fuego, Engelscli: Fuegia), een eilandengroep aan de Z.-punt van Z.-Amerika, door de Straat van Magelhaens van het vaste land gescheiden, is gelegen tusschen 62°28' en 55°59' Z. Br. en bestaat uit een hoofdeiland (48 114 v. km.), 6 grootere eilanden en een menigte kleine. De gezamenlijke oppervlakte beslaat 73 746 v. Ion. Het geheel is een zeer verwarde chaos van eilanden, waarvan de bodem in het O. meestal uit golvende vlakten, in het W. uit bergland bestaat. Dit laatste behoort tot het Cordillerastelsel, dat in de naakte, zwarte rotspiramide van Kaap Hoorn (665 m.) eindigt. Tot de hoogste bergtoppen behooren de Sarmiento (2070 m.) en de Darwm (2100 m.), beide met groote gletschers bedekt. In geologisch opzicht is Vuurland nauw verwant aan Z.-Patagonië. In 1896 ontdekte Nordmskjöld een steenkoolbedding van tamelijk goede kwaliteit. Goud wordt op het hoofdeiland overal, maar in geringe hoeveelheden aangetroffen. Intusschen is de goudkoorts, die velen in de jaren 1882—1892 had bevangen, reeds lang weder geluwd. Kans op succes schijnt de ontginning van ijzer en steenkool te hebben. Het klimaat is niet zeer regenrijk, maar de regen is zeer regelmatig verdeeld over het jaar.

De plantenwereld omvat o. a. een tweetaal soorten beuken-, welke in uitgestrekte bosschen optreden en waarvan de exploitatie veel belooft. De die¬

XV

renwereld bezit geen nuttige zoogdieren. Groot is het aantal zeevogels. De bewoners behooren tot het Amerikaansch ras. Het O.lijk gedeelte wordt bewoond door de Ona of Yasana, groote, flink ontwikkelde menschen. Verder Z.waarts wonen de eigenlijke Vuurlanders. Deze zijn 1,6—1,6 m. lang, geelof roodachtig gekleurd en grof van trekken. Hun taal is in phonetisch en grammaticaal opzicht rijk ontwikkeld. Met die der Ona is zij niet verwant. Beide groepen sterven langzaam uit. Naast de Ona, ten getale van 300—500 zielen, en de Vuurlanders wonen, 250—300 man sterk, de Jahgan in de nabijheid der zendingsposten. Zij zijn op Europeesche wijze gekleed, spreken Engelsch en zijn van blanke arbeiders nauwelijks te onderscheiden. De Alacaluf van de Z.lijke eilanden, in 't geheel 160—200 zielen sterk, leven als jagers en visschers of doen dienst als arbeiders. De totale bevolking van Vuurland kan op hoogstens 2700 zielen geschat worden. De voornaamste plaats in Argentijnsch Vuurland is Usjuaia aan het Beagle-kanaal, met een zendingsstation, een stoomhoutzaagmolen, een conservenfabriek en 300 inwoners. In Chileenscli Vuurland is de belangrijkste plaats Port Proveniz aan de Straat van Magelhaens, tegenover Punta Arenas. Hier werd in 1884 de eerste, schapenfokkerij gesticht door Chilenen, spoedig gevolgd door andere. Te Teken ika, aan de gelijknamige baai, is eveneens een zendingsstation gevestigd.

Vuurlandwerd in 1520 door Magelhaens ontdekt en aldus genoemd, omdat hij des nachts groote vuren op de kust waarnam. Nauwkeuriger werd het onderzocht door Cordova, King, Stokes, Fitzroy en Darwin. Maar eerst na de staatkundige verdeeling in 1881 hadden meer speciale onderzoekingen plaats.

VuurUjn is de naam van een koperen strookje of staafje, dat aan den stoomketel bevestigd wnrilt-

om den waterstand te bepalen.

Vuurproef. Zie Ordalia.

Vuurpijlen. Zie Raketten en Vuurwerk.

Vuurspuwende berg. Zie Vulkaan.

Vuursteen, een delfstof, bestaande uit cryptokristallijn kwarts, is geelbruin of geelgrijs tot zwart van kleur, somtijds ook gevlekt of gestreept, heeft een schelpachtige. scherokantke breuk en

komt in stukken ter grootte van een noot, zeldzamer in platen of als opvulling van spleten voor, vooral in wit krijt, inzonderheid in de krijtgebergten in Frankrijk en Engeland, op de Deensche eilanden en op Rügen. Ook in de N. Duitsclie diluviale gronden, in Silezië, Polen, Galicië, Podolië en Volhynië, alsmede in de bovenste witte Jurakalk van Z.-Duitschland en Zwitserland treft men vuursteen aan. Door zijn hardheid en de kantigheid van zijn breuk is de vuursteen uitmuntend geschikt om vuur te slaan. Vóór de invoering van het percussiegeweer vormde de vervaardiging van flintsteenen dan ook een belangrijken tak van nijverheid in ChampagneenPicardië, Tirol, Gallicië enz. Verder slijpt men van vuursteen polijststeenen, schalen, vijzels en siervoorwerpen, terwijl men hem in fijngemalen toestand gebruikt als slijpmiddel (ook op papier gelijmd als schuurpapier). Eindelijk dient hij in gezuiverden toestand ter bereiding van het Engelsche flintglas, kraakporselein en van waterglas.

Vuurtoren of Lichttoren (zie de plaat) is een torenvormig bouwwerk, rond, vier- of zeshoekig van vorm, dat de drager is van een lichtbron, waarmede des nachts de kust wordt verlicht en den zee-

47

Sluiten