Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

24sten Februari 1890 te Praag. Behalve een aantal monografieën over mineralogie en kristallografie en over kristallografische onderzoekingen van scheikundige praeparaten, schreef hij verslagen over het geologisch onderzoek van Bohemen en Hongarije. Verder gaf hij een „Mineralogisches Lexikon für das Kaisertum Österreich" (2 dln., 1859—1873) en „Kristallographische Wandtafeln" (1877) uit.

Zephier. Zie Zefier.

Zephyrantus is de naam van een plantengeslacht uit de familie der Amaryllidee'èn. Het onderscheidt zich door een bloemkroon met een korte buis en met een trechtervormigen, 5 deeligen zoom. De meeldraden zijn rechtstandig en met de bloemkroonslippen verbonden, de stijl is gekromd en met een drielobbigen stempel gekroond en de doosvrucht is driehokkig, driekleppig en veelzadig. Het zaad is plat en met een zwarte huid omgeven. Het omvat lage, meestal in West-Indië en Zuid-Amerika voorkomende bolgewassen met lijnvormige bladeren en een 1 of 2-bloemigen stengel. Onder de soorten van dit geslacht heeft men vele sierplanten en van deze noemen wij: Z. Atamasca Herb., die in Virginia en Carolina groeit, met lange, lijnvormige bladeren, een opgaanden, donkergroenen, glanzigen stengel en vrij groote, rozenroode, daarna witte bloemen, — Z. candida Herb., in Peru voorkomende, met kleine, ronde, zwarte bollen,,lijnvormige bladeren, een éenbloemigen stengel en fraaie, witte bloemen, — Z. carinata Herb., in Mexico voorhanden, met een eironden bol, lijnvormige bladeren, een éenbloemigen stengel en fraaie bloemen met een groene buis en rozenroode bloemkroonslippen, — Z. rosea Lindl., die op Havana te huis behoort en sterk op de voorgaande soort gelijkt, — en Z. verecunda Herb., die weinig van Z. Atamasca verschilt.

Zephyros, de Westenwind, is in de Grieksche mythologie een zoon van Aeolus of van Astraeus en van Eos. Hij schaakte zijn beminde, de schoone Chloris, en schonk haar de heerschappij over het gebied der bloemen. Zij schonk hem een zoon, Karpós genaamd, die door Zeus belast werd met het beheer over de vruchten. Bij de harpye Podarge werd hij de vader der snelvoetige rossen van Achilles en van een ros van Arion. Daar Hyakinthos hem versmaadde, veroorzaakte hij den dood van dezen door hem met de werpschijf van Apollo in het hoofd te treffen. Bij de Romeinen was Zephyros onder den naam Favonius de beschermgod van bloemen en vruchten. De kunst stelt hem voor met bloemen in de plooien van zijn mantel.

Zephyrs is de naam, dien de Franschen geven aan de 5 bataljons lichte Afrikaansche infanterie van het Fransche leger, waarbij soldaten ingedeeld worden, die minstens tot 3 maanden gevangenisstraf zijn veroordeeld en nog een jaar of langer moeten dienen.

Zeplichal, Anton Michaël, een Duitsch wisen natuurkundige, geboren in 1737 te Trebitsch in Moravië, voegde zich bij de Orde der Jezuïeten en werd directeur van de universiteit te Breslau en van al de R. Katholieke gymnasia in het hertogdom Silezië en in het graafschap Glatz, priester van de koninklijke school in Silezië, ontving in 1801 pensioen en overleed in 1806. Hij schreef: „Entwurf der boscowichischen Naturlehre" (1769), „Algebraische Tabellen" (1769; 2de druk, 1774), „De juris naturalis et gentium institutionibus" (3

dln., 1722), „Nëueste Geographie zum Gebrauch für die Jugend" (1774; 2de druk, 1776), „Entwurf einer Weltgeschichte" (1774), „Unterricht in der ; Rechenkunst und Meszkunst" (1775), „Grammatische Chrestomathie" (1775), „Unterricht in der Naturgeschichte für die Jugend" (1776) en „Poetische Chrestomathie" (1777).

Zeppelin. Ferdinand, graaf von, een Duitsch militair, bekend door zijn werkzaamheid op het gebied der luchtscheepvaart, geboren den 8sten Juli 1838 te Constanz, werd in 1858 officier en studeerde daarna aan de polytechnische school te Stuttgart, aan de krijgsschool te Ludwigsburg en aan de hoogeschool te Tubingen. Hij nam deel aan den Amerikaanschen Secessie-oorlog van 1863, aan den Duitsch-Oostenrijkschen Oorlog van 1866 en aan den Fransch-Duitschen Oorlog van 1870—1871. Van 1885—1890 was hij Württembergsch gezant en gevolmachtigde bij den Bondsraad te Berlijn; daarna nam hij als luitenant-generaal zijn ontslag, werd generaal a la suite van den koning van Württemberg en in 1905 generaal van de cavalerie. Sedert 1890 legde hij zich toe op den bouw van een bestuurbaar luchtschip, waarmede hij in 1900 zijn proeven begon te Friedrichshafen aan het Meer van Constanz, die in 1906 met een volledig succes bekroond werden (zie ook het art. Luchtvaart). Bij een tocht van het meer naar Mainz, verbrandde het luchtschip op den terugweg den 5'"'" Augustus 1908 te Echterdingen. Dit was aanleiding, dat reeds den volgenden dag een oproep werd gedaan voor de vorming van een fonds, waarvoor de Motorluftschiff-Studiengesellschaft 2,5 millioen bons van 10 pfennig uitgaf, ten einde ieder in de gelegenheid te stellen er aan deel te nemen. De opbrengst, 6 096 555 mark, gebruikte Zeppelin voor de vorming van een Zeppelin-Stiftung, welke den 22stel> Maart 1909 tot stand kwam met Friedrichshafen als zetel en met wier medewerking een maatschappij voor den bouw en het exploiteeren van luchtschepen, onder den naam „Luftscliiffbau Zeppelin in Friedrichshafen," werd opgericht.

Zerbi, Gabriël, een Italiaansch geneeskundige, geboren te Verona, werd in de 15de eeuw hoogleeraar in de geneeskunde te Padua, maar in 1505 op bevel der zonen van den pasja van Bulgarije, wiens buikloop hij niet genezen kon, op wreedaardige wijze ter dood gebracht. Hij schreef: „Anatomia corporis humani et singulorum menbrorum liber" (1502; 2de druk, 1503), „De cautelis medicorum liber" (1503; 3de druk, 1598) en „Anatomia infantis et porei" (1537; 2de druk, 1545).

Zerboni di Sposetti, Joseph, een Pruisisch staatsman, geboren in 1766 te Breslau, ontving zijn opleiding aan het collegie der Jezuïeten aldaar en werd in 1787 in rechterlijke betrekking te Glogau geplaatst. Eenige jaren daarna vertrok hij als assessor en lid der rechtbank naar Petrikau en schreef in 1796 een brief aan graaf Hoym, gouverneur van Silezië. waarin hij aanwees, hoe overdreven diens gevoelens omtrent de hooge waarde van den geboorte-adel waren. Hoym deelde dit schrijven mede aan koning Friedrich Wilhelm II, die Zerboni, als schuldig aan majesteitsschennis, eerst naar Glatz, daarop naar Spandau en eindelijk naar Maagdenburg deed brengen. Eerst na verloop van drie jaren gelukte het hem, zijn zaak voor de rechtbank te brengen en zich te verdedigen, waarna

Sluiten