Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

houd der buil zich door den wand een weg banen naar de buikholte en daar aanleiding geven tot een plaatselijk abces, echter ook tot algemeene buikvliesontsteking. Ook in andere organen kan de etter doordringen, zich zelfs naar verwijderde organen een weg banen. In elk stadium kan de verettering ophouden en een, hoewel langzame, volkomen opzuiging van den etter plaats hebben.

Blinde-darmontsteking treedt het meest op tusschen den 20- en 30 jarigen leeftijd, bij mannen meer dan bij vrouwen. Het begin der ziekte is meestal acuut, slechts bij uitzondering gaan pijn in de recliterliesstreek, gebrek aan eetlust en verstopping vooraf. Bij lichte gevallen treedt snel een tamelijk hevige dijn op in de rechter streek van den onderbuik, waar puidelijk een zwelling kan gevoeld worden, terwijl de dijn door druk heviger wordt en de patiënt koorts krijgt; na eenige dagen daalt de temperatuur weer, pe zwelling verdwijnt langzamerhand en de patiënt krijgt weer eetlust. Bij ernstiger gevallen houdende pijn, de koorts en de zwelling aan; de gevaarlijkste gevallen zijn die, waarbij etteruitstorting in de buikholte plaats heeft en die dikwijls een doodelijken afloop hebben, ook als er operatief wordt ingegrepen.

Terwijl vroeger de behandeling geheel intern was, heeft tegenwoordig dikwijls operatieve verwijdering van het wormvormig aanhangsel plaats, zoowel om het gevaar voor ontsteking der buikholte te voorkomen, als ook wijl de ziekte zich dikwijls herhaalt bij personen (ongeveer bij 20 %), die ze éénmaal gehad hebben. De interne behandeling, waardoor minstens 75 % der gevallen genezen wordt, bestaat in absolute*™ st, vloeibaar of in het geheel geen voedsel, ijscompressen op de pijnlijke plek en het herhaaldelijk toedienen van kleine doses opium.

Bloedverg'iftig'ing' is een verontreiniging van liet bloed door vergift en ontstaat dikwijls doordat kleine, somtijds nauwelijks waarneembare of ook groote wonden tot infectie (zie aldaar) aanleiding geven, waarbij bepaalde soorten van bacteriën en hun vergiftige stofwisselingsprodukten in het celweefsel, als ook in het bloed doordringen. Komt het daarbij tot ettering, dan spreekt men van pyaemie (zie aldaar); heeft er daarentegen hoofdzakelijk zoogenaamde degeneratie der organen plaats, dan noemt men het septicaemie (zie aldaar). De ziekelijke toestand van het bloed is volstrekt niet altijd de hoofdzaak, maar de uitdrukking, „bloedvergiftiging" dagteekent nog uit den tijd, toen men de oorzaak der ziekten bij voorkeur in een verandering van het bloed zocht. Zie ook Injectie en Infectieziekten.

Bloedwateren. Zie Filaria sanguinis.

Bochel. Zie Kyphose.

Bolivia. In 1907 kwam tusschen Bolivia en Paraguay een overeenkomst tot stand, waarbij hun jarenlange geschillen aan de scheidsrechterlijke uitspraak van den president van de Argentijnsclie Republiek werden onderworpen. Daarna waren in de buitenlandsche staatkunde van Bolivia vooral twee gebeurtenissen van belang. In Ai gustus 1907 werden de betrekkingen met het Vaticaan afgebroken, omdat de paus zich verzette tegen de invoering van het burgerlijk huwelijk en tegen de vrije uitoefening van alle eerediensten. Met Argentinië en Peru geraakte Bolivia op gespannen voet door het uitblijven van de scheidsrechterlijke uitspraak van het eerste over het Acregebied. In de zaak, die in 1902 aanhangig gemaakt was, deed de Argentijnsche president,

Alcorta, den 1 lden Juli 1909 uitspraak. Zij leidde in de hoofdstad van Bolivia, La Paz, tot oproerige bewegingen, waartegen de regeering zich slechts slap te weer stelde. Wegens het protest van de vreemde kooplieden werd ten slotte de staat van beleg afgekondigd. De uitspraak van Alcorta had tengevolge, dat Bolivia in Augustus de betrekkingen met de Argentijnsche Republiek afbrak. Eerst den 15den September erkende Bolivia de uitspraak, waarop de betrekkingen in December 1910 weder werden aangeknoopt, nadat het de rechtvaardigheid der uitspraak had erkend.

Den 12den Augustus 1909 werd president Montes opgevolgd door Eliodoro Villazon. Hij benoemde den voormaligen president Pando, die tot het weder aanknoopen van de betrekkingen met Argentinië veel bijdroeg, tot minister van Buitenlandsche Zaken. Aan zijn vreedzame staatkunde moet het vermijden van een oorlog worden geweten. Later werd Pando gezant te Buenos Aires.

Bont. Zie Pelterijen.

Borg1, Ahasuerus van den, dl. III, blz. 274, lees: Berg.

Brazilië ontving in Augustus 1906 te Rio de Janeiro het Pan-Amerikaansche Congres, waarop de Vereenigde Staten van N.-Amerika het denkbeeld van inmenging in de aangelegenheden van de Z. Amerikaansche Staten bij monde van den staatssecretaris Root verwierpen. In elk geval slaagde Brazilië er in, tegenover eventueel Pan-Amerikaansche imperialistische neigingen, een nauwere, vanN.Amerika onafhankelijke samenwerking der Z.-Amerikaansche, Latijnsche Staten in het leven te roepen. De staatkunde van het afsluiten van handels- en scheidsrechterlijke verdragen werd voortgezet, zoodat in 1909 met alle Z.-Amerikaansche republieken scheidsrechterlijke verdragen waren aangegaan. Den 14den jun; 1909 overleed de president Affonso A. Moreira Penna. Hij was den 15den November 1906 Alves opgevolgd. Het presidentschap werd tot den 15deQ November 1910 waargenomen door den vicepresident, Nüo Peqanha, die zich bekend maakte door zijn hervormingen op landbouwkundig en finantieel gebied. In Maart 1910 werd Marschall Hermes Rodriguez de Fonseca, de hervormer van het Braziliaansche legerwezen, tot president gekozen. Nauwelijks aan het bewind gekomen, brak er een muiterij onder de marine uit. De bemanningen der beide nieuwe dreadnoughts: „Minas Geraës" en „Sao Paulo" kwamen wegens slechte behandeling en overmatigen arbeid in opstand en beschoten Rio de Janeiro. Nadat haar amnestie was toegezegd, onderwierpen zij zich weder. Drie weken later herhaalde zich echter de muiterij, nu in het bataljon mariniers op de „Illia das Cobras". Een aantal matrozen werd ontslagen, de staat van beleg over Rio de Janeiro afgekondigd en de aanvoerder van de muiterij, de matroos Jo o Candido, als waanzinnig in een krankzinnigengesticht opgesloten. De positie van den president wordt overigens bemoeilijkt door een omvangrijke oppositie onder Ruy Barbosa, die vooral in de Z.lijke staten talrijke aanhangers telt. Toch kon hij in zijn Congresboodschap van het begin van Mei 1911 vaststellen, dat in geheel Brazilië rust heerschte.

Broeikas. Zie Kassen.

Bronchitis. Zie Luchtpijpziekten.

Bronsmotor. Zie Verbrandingsmotoren.

Sluiten