is toegevoegd aan je favorieten.

Nelly Degenstein

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Wat zijn die lui allemaal beleefd," zei Nelly, „ze maken ruim plaats en niemand is er ruw of onaardig," „Nee," zei Stijntje, „moar wooromme zollen ze dat nou ook wezen, wij doen 'eur toch ook niks. Moar wat 'k ze£ëTen wol, Nelly, wij moeten doamee moar wat vroo noar bedde goan, want 'k 'ebbe mörgen 'n drokke dag. Geert brengt de koe weer noar 't laand en dan wol ik de koestal wat schoone meaken en opschrobben en ik wol 't bedde van joew veader ook kloar meaken, want ie kun nooit weten of 'ij oonverwachts wat eerder komp en dan is 't makkelijk as 't kloar is. Dan zal joew waaschtoafeltien 'n aandere stêe moeten 'ebben."

„Mijn waschtafeltje?" vroeg Nelly.

„Ja, meachien! dat stiet vlak veur de beddedeuren van d'aandere beddestêe, moar dat is niks, d' er is nog pleatse genoeg."

»Van de andere bedstede?' vroeg Nelly nog meer verbaasd.

„Ja, wust ie niet, dat doar nog 'n beddestêe was ? ie bin ook niet nijsgierig, 'eur! Woor zol joew veader aanders sloapen ? Paas op, n vonder! Nou, oe is't? durf ie d'er niet meer over?' Nelly stond voor het vonder en alleen de behoefte om in de duisternis de lochte te volgen, deed haar besluiten voort te gaan, anders had ze zeker meer tijd noodig gehad om van haar verbazing te bekomen.

„Moet vader bij ons op de kamer slapen?" trachtte ze zoo natuurlijk mogelijk te vragen. „Ja, woor aanders?'