is toegevoegd aan uw favorieten.

Een offer aan den nood der tijden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als een gunst aangemerkt, zal het bedrijf in zijn ontwikkeling zeer

benadeeld en geen winstbron voor den Staat, maar het

sluiten eener verzekering zal een vaderlandslievende daad worden.

Ziedaar onze stellige overtuiging en thans zullen wij, zonder de moeilijkheid aan te roeren, die zich bij den Staat zal voordoen ten aanzien van het royeeren of buiten effect stellen van verzekeringen wegens niet (op tijd) betaling der premiën — de verzekeringsnemer moest bijv. op hetzelfde tijdstip ook belasting voldoen — en met voorbijgaan van een groot aantal andere, min of meer ondergeschikte punten, ons tot de beantwoording van slechts enkele vragen beperken.

Wij kiezen daartoe den omvang van het bedrijf, waaronder de schakeeringen zijn begrepen en het beheer, daaronder mede verstaan de beleggingen en de reserve.

Een ieder zal beamen, dat de goede gang van beide bedrijven (wij bedoelen nu niet aanstonds de financieele resultaten, hoewel die er nauw mede samenhangen) ten zeerste afhankelijk is van den omvang. Hoe meer verzekerden tegen brand, des te kleiner het schade-quotient in geval van désastre. Juist zegt de minister, daar domineert de Staat boven het particulier bedrijf, want de Staat gaat alle verzekerden omvatten. Zijne Excellentie hecht blijkbaar voor het commercieel Staatsbedrijf geen waarde aan het instituut van herverzekering, dat werkt als een soort ongeschreven onderlinge risico-verzekering, waaraan alle bedrijven, groot of klein, onverbiddelijk moeten deelnemen en waarin zij, wat de Staat zeker niet kan en volgens den minister ook niet zal doen, het buitenland mede betrekken. Vergeet de minister, hoeveel van de zeeschade, die in den laatsten tijd is geleden, door het buitenland wordt gedragen of zou hij denken, dat dit in zekere branches van het bedrijf en speciaal bij brand en leven niet noodig is? En moet men niet erkennen, dat een dergelijke verdeeling van het risico