Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de onmiddelijke vrijlating. In Frankrijk was het zoo, totdat de omwenteling in 1848 de moeijelijklieclen oploste, door te verklaren, dat, daar elk een natuurlijk regt had op zijne vrijheid, de slaven in deszelfs Koloniën vrij zouden zijn, en dat wel op staanden voet en dat de meesters naderhand vergoeding zouden ontvangen. Hetzelfde beginsel van schadevergoeding aan de meesters heeft' invloed gehad in de kleinere Zuid-Amerikaansche republieken, en het is waarschijnlijk dat zulks het voornaamste kenmerk zal zijn, in eenig plan van emancipatie dat voor Cuba. en de Zuidelijke Staten der Amerikaansche Unie zal gemaakt worden, zoo als wij weten dat dit het geval is, met het plan dat door het gouvernement van Portugal wordt beraamd.

«Ik haal dit niet aan, om eenigzins het gouvernement te berispen, dat besluiten zal tot de vrijverklaring op grond van vergoeding aan den meester, maar om aan te toonen, hoe het verlaten van een beginsel altijd nadeehge gevolgen heeft, daar in dit geval onze dwaling, èn aan slavenhouders, èn aan Gouvernementen een' bewijsgrond en ëene verschooning verschaft heeft, tot uitstel der vrijlating, daar de slavenhoudende partijen aan de eene zijde op schadeloosstelling aandringen en aan de andere zijde de wetgevers armoede en onvermogen voorgeven, om haar niet toe te staan.

«Ik beweer echter" (vervolgt de Engelsche redenaar) , «dat ware Afschaffers, die deze levenszaak slechts bespreken, op de eenige gronden die men niet betwisten kan, die van menschelijkheid en godsdienst, niets met de zoogenaamde belangen der slavenhouders te maken hebben. Zij hebben slechts te maken met de beleedigende onzedelijkheid, en de groote goddeloosheid van het stelsel van Slavernij, als een stelsel van gestolen arbeid , en ook met de deelneming er aan van de natie, waartoe zij behoo ren.

Sluiten