Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daan na traden onderscheidene sprekers op, die in bijzonderheden verder aantoonden, wat heerlijke vruchten de bemoeijingen des Genootschaps reeds hadden opgeleverd en sloot de voorzitter de vergadering door aan God lof en dank toe te brengen.

Ziet daar, M. H.! u in korte trekken het taaifeest te Londen geschetst. Dat het in waarheid een jubelfeest was, zal ons nog meer blijken, wanneer we een oogenblik stilstaan bij deszelfs doel en uitwerking.

Dat doel was, wie weet het niet? gedachtenis te houden van 'tgeen, onder Gods zegen, door de liefde, wijsheid en kracht der menschen was gewrocht in den loop eener halve eeuw; gedachtenis te houden, hoe de gave der talen nog dagelijks wonderen werkt, God ter eere en der menschheid ten zegen. En tevens, om elkander te sterken tot den heiligen arbeid, door God zelf aangewezen; of, om het duidelijk uit te drukken, om op menschelijke wijze het eerste Pinksterfeest te herhalen. Toen had God door een eigenlijk wonder getoond en aangewezen, wat de menschen moeten doen : zijne groote werken aan alle volkeren in hunne eigene taal prediken; nu hadden de menschen, ten einde Gods bevel op te volgen, zijn woord in zeer vele talen overgebragt, om niet te rusten, voor dat zij het in alle talen der aarde hadden overgezet. Voor 't eerste wilden zij Gode de eere geven, voor 't laatste zijnen zegen afsmeeken.

En de uitwerking van dit feest? —■ Ik waag het niet, u al den zegen voor oogen te stellen, die met den feestjubel gepaard ging, of door hem gewekt werd. Maar iets zal ik er u van verhalen.

Sluiten