Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lijken zin in zien, wanneer gif daar bijbelschen grond voor hebt. Elk spreker is zijn eigen uitlegger; dat zal dan van God wel in hoogste mate gelden.

Dan zult gij wel eens aan een vers „niet veel hebben", maar het is beter voorloopig te leven met een betrekkelijk gering aantal verzen, waar gij houvast aan hebt, dan een heel schare plaatsen te kennen, waar gij een schijnhouvast aan hebt

Ik denk b.v. aan zooveel jonge Christenen, die in de handen van de secten vallen en die het buitengewoon interessant vinden in korten tijd een massa moeilijke teksten te kennen met een bepaalde uitgesproken uitleg, liefst afwijkende van de kerkelijke opvatting, en die daarmee dan blij zijn als een kind met een verjaardagscadeau. En later ligt het cadeau, weer als bij een kind, beschadigd in een hoek.

Neem den Bijbel eenvoudig en bescheiden en luister naar de kerk om hem goed te verstaan; maar luister allereerst naar den Bijbel zelf.

Als wij nu een schets geven voor het lezen van den Bijbel, is dus onze eerste practische conclusie, dat men bij het Nieuwe Testament moet beginnen, en wel bij de Evangeliën.

Daarbij zijn de Evangeliën te beschouwen als parallele geschriften, die elk voor zich Jezus Christus teekenen als den Verlosser der wereld, in zijn leven, lijden en sterven, ieder naar zijn aard.

Daarom is aan te bevelen, dat men de Evangeliën niet achter elkaar leest, maar telkens weer met een Evangelie begint, als inzet van een nieuwe reeks bijbelsche geschriften.

Hierbij vormt Johannes een uitzondering, omdat zijn Evangelie bedoelt een aanvulling te zijn van de andere; het is gewenscht om dit boek in elke serie te lezen.

Sluiten