Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vermeer had gezegd: „God alleen kan haar redden. Er » één uitweg, nooit, is het te laat. Je kunt er Hem om vragen. Je Sbt iTS laatste dagen misschien veel gedaan maar nog niet

0116 Den volgenden dag kwam Bob niet op school, we vreesden het ergste' Een paar van ons zouden naar hem gaan kijken, we vonden Bob niet thuis. Toen naar het hospitaa Ja we mochZl wel even erbij als we ons maar heel stil hielden en niet te ang Op 5e tenen slopen we naar binnen en in de witte kamer was'ook Vermeer. Bobs moeder lag er met gesloten ogen, heel bleekhaarademhaling was nauwelijks merkbaar. Beiden;.aten ze voor het bed, Bobs gevouwen handen stevig omklemd m die van Vermeer; ze badenl Geruisloos zijn we maar weer weggeld ^aaTfii onze klemmende angst was toch nog dat ene SrankjThoop gekomen;, hoe dat zo kwam was ons toen niet

^wS'kropen de dagen op school, we dorsten er niet veel

over te praten. Na zowat een week kwam hij weer op school

Weker vermoeider, het was" een Bob Brender die we nauwelijks

SSdlTS^enneer bracht eindelijk verandering in de grote

*S spanning, die nog niet geheel uit de klas; was geen Penauwa p ^ kolt

lïSdïï zlM^rukte: „God, zij alle dank m'n jongen.

GefHoeeWepen we allen ineens wat er was gebeurd. Er was iets v^mds geschied. Bobs moeder was er bovenop ze was geopereerd en de doktoren begrepen er niets van dat alles toch goed was gekomen. Het bleef een wonderl Bob Brender biee ?n de komende jaren de flinkste oppassende jongen die we ooit hadden meegemaakt op school.

Helemaal vlekkeloos zag hij er wel nooi uit• ""^et^ een groot verschil, met vroeger. Zijn jovwlite t en hartelijkheid verlieten hem niet, hij werd alleen wat minder luidruchtig en een boel emsS, we hadden er hem zelfs nog liever om en toen V^Tde Sool verliet met de beste cijfers op één na, zagen we

SS? toen vïmeefne^wS begonnen met dierkunde-les,

Sluiten