Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Tot hiertoe en niet verder!" grijnst

Het zieltjen in die planken. Gij Heeren hebt één geest misschien,

Maar ik heb hier — twee banken!

Wij komen, ja! wij komen hoor!

Met fakkels en flambouwen, Met feestwijn en triumfmuziek

En handen uit de mouwen!

Wij stroomen allen samen tot,

Een monsterkonvokatie En trappen 't Schotje — krak! — meen

Met vreeselijke statie!

Ja 'k raad U, laat met stille trom, Dat haat'lijk Schotje sloopen,

En zet die laatste, lafste sluis, Voor liefde en éénheid open!

Maar is 't ook weer een uitgaaf, die Met moeite wordt bedropen

Ik zal de „schoft" betalen, ja, En ik wil 't Schotje koopen.

Ik wil het als een rariteit

Mijn leven lang bewaren: Een staaltje van humanen geest,

Na zoveel honderd jaren!

(Dit bekende gedicht werd Ds. Coolsma toegezonden door een oud-ouderling der gemeente, die zeer tot zijn spijt om gezondheidsredenen verhinderd was de samenkomst bij te wonen).

Sluiten