Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewone wetgever is de bevoegde macht, door God gesteld, om over de gevallen te oordeelen. Toen ik verkozen werd als lid van den gemeenteraad, beb ik gezegd: ik ben Docent, en toch heeft de raad mij toegelaten. Heb ik nu iets verzwegen? Niet de Synode, maar de raad had hier te oordeelen. Dat was de daarvoor gestelde macht. De Synode zou een verkeerden zet doen, als zij besloot op grond van het grondwetsartikel. Separatisme kennen wij hier niet. Staat en Kerk zijn geene tegenstellingen. Het staatkundig gebied, is niet uit den duivel. Het leven van zijne staatkundige en godsdienstige zijde staat onder 't koningschap van Christus. Staat en Kerk zijn twee machten die naast, niet tegenover elkander staan. Dit is het leidend beginsel, dat spreker aanneemt. Hij is in den gemeenteraad even goed in dén dienst van den Heere Jezus, als op den katheder. De benoeming heeft hij conditioneel aanvaard in onderwerping aan het Curatorium. Hij adviseert om bij de bepaling der Dordsche Kerkorde te blijven. De Synode moet alleen uitspreken, de respectieve machten moeten beslissen. Wat deden de Dordsche vaders? Zij lieten het oordeel over aan de gestelde machten. Alle Kerken hebben zich van een generaal besluit onthouden. Dat doe ook onze Kerk, zij oordeele over de voorkomende gevallen.

Het woord wordt gegeven aan den Zendingsdirector. Hij heeft na het woord van den vorigen spreker niet veel te zeggen. Wat die spreker zeide is historisch. Het vaak genoemd grondwetsartikel is nader toegelicht door de koninklijke besluiten en de Tweede Kamer. Zelfs Schaepman is toegelaten met slechts één stem tegen. Wat de zaak betreft, is de Synode de onfeilbare uitlegster der grondwet? In de nieuwe grondwet is het geheele artikel weggelaten, dat doelt op emeriti-predikanten of geestelijken. Maar afgedacht van dat artikel sta de vraag: mag een predikant lid zijn van de Tweede Kamer enz ? Antwoordt de Kerk ontkennend, dan plaatst zij zich op het standpunt der Wederdoopers en Darbysten. Kalvijn is genoemd. Niemand heeft zich meer met de politiek bemoeid dan hij. In Geneve was eene zuivere theocratie. Scheiding van Kerk en Staat is onze leus. Maar die scheiding kan toch nooit absoluut doorgevoerd worden. Dan wordt de Staat een onheilig gebied en moet men alles nalaten, zelfs de verkiezingen. De vraag wordt dus alleen: wil de predikant of Docent, die benoemd wordt, zich onderwerpen aan zijn naaste besturen? Met hen heeft hjj te rekenen. Van oneerlijkheid mag geen sprake zijn. Spreker behoefde, toen hij verkozen was tot kamerlid, niet eenmaal te zeggen, wat hip' was. Uitgesloten zijn de predikanten, die een eigen gemeente hebben van openbare betrekkingen, die tot den Staat behooren. Spreker verklaarde: ik ben Zendingsdirector van de Buitenl. Zending der ChristeHjke Gereform. Kerk.

Sluiten