Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat al de zaligheid die zij nu gesmaakt heeft, vloeide uit de belofte die de Heere aan haar had gedaan, en daarom rekende zij bekeerd te zijn, als de Heere zijn belofte aan haar had vervuld, zooals ge later zult bemerken, lees dan maar eens goed met aandacht. Wij zeggen van haar, zuivere werkzaamheid, edele behoefte, rechte honger die alleen door eten kan verzadigd worden, was in het binnenste van haar ziel; hiervan genoeg gezegd. De volgende morgen dan, begon zij bitter te schreien. Als haar moeder haar vroeg, Marie! wat scheelt er aan? Waarom schreit gij toch zoo, antwoordde zij: ja moeder! ik zie het wel, dat mijn voeten dik worden. (Zij had wel eens gehoord, dat men dan gewoonlijk spoedig ging sterven.) Haar moeder zeide: Nu kind, gij hebt gezegd dat dat niets was, als gij maar bekeerd mocht zijn. Ja, antwoordde zij: maar ik zie mij nog onbekeerd. O! dat zette dien dag zoo'n drang bij 't werk. Zij zag wel, dat de Heere haar zoo goed was boven velen anderen, wier lot al voor eeuwig beslist was; maar zij kon maar niet gemoedigd voor haar zelve zijn, als de Heere haar zijn goedheid niet kennelijk voor haar hart deed ondervinden. In dezen moedeloozen toestand werd zij evenwel weer opgebeurd. De Heere sprak in haar hart: »Houd aan, grijpt moed, uw hart zal vroolijk leven! Nooddruftigen, veracht Zijn goedheid niet, nooit zal Hij zijn gevangenen begeven." Dit gaf haar moed, nu moest men zingen Ps. 84 : 4:

Zij gaan van kracht tot kracht steeds voort;

Elk hunner zal, in 't zalig oord Van Sion, haast voor God verschijnen.

Let, Heer der legerscharen! let

Op mijn ootmoedig smeekgebed! Ai! laat mij niet van druk verkwijnen!

Leen mij een toegenegen oor,

O Jakobs God! geef mij gehoor! Dit versje dan gezongen hebbende, zeide de moeder, wel kind, is dat nu bij u ook zoo, om van kracht tot kracht steeds voort te gaan en zoo van Sion haast voor God te verschijnen?

«Neen moeder," zeide ze, «maar Jakobs God geef mij gehoor." Dat regeltje was haar tot bemoediging. Zij wilde moed grijpen en aanhouden aan den troon der genade. Verwonderd moest men dikwijls zijn over haar geloovig aanhouden bij den Heere, en niet rustende voor zij den Heere met toeeigening voor haar ziel had gevonden! Kinderen denk hier altijd aan, dat is het rechte leven

Sluiten