Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een juist en welwikkend oordeel, maar in een voor dit verstand onbegrgpelgken weg heeft God Abraham het onbepaald vertrouwen geleerd, als den eenigen weg van terugkeer tot Hem. — Juist langs de meest zonderlinge wegen, waartegen het verstand aandruischt, is hij geleid geworden. Hij heeft moeten leeren stipteljjk te. gehoorzamen, ook dan wanneer het bevel streed met alle verstandelijke beschouwingen. Gehoorzamen werd er geëischt, niettegenstaande die eisch van gehoorzaamheid hem moest verbazen. Schijnt het geen ongerijmdheid, om een vruchtbaar oord te verlaten, en dat met een talrijke bezitting, die aan de hebzucht een welkome prooi biedt? En dan midden door woeste horden naar een land te trekken, dat men niet kent en dat nog eerst moet worden aangewezen ?

En voorwaar dit zou het geweest zijn, indien Abrahams hart niet vooraf zijn eeuwigen Oorsprong had teruggevonden, en de vreugdevolle gemeenschap met dien eeuwigen Oorsprong niet van lieverlede tot zulk een hoogte van zekerheid was geklommen, dat hij den wille Gods volkomen kon verstaan en met God kon omgaan als een man met zijn vriend. — Daarom wordt in hem een aanschouwelijk beeld voor oogen gesteld, waarop voorts de geheele Schrift wijst. Het is de openbaring van de groote Godsgedachte: » Die den Heer aanhangt wordt een Geest met Hem." Daardoor wordt de mensch zelf een machtige persoonlijkheid.

Heerlijke openbaring Gods!

Het is de aanschouwing van de mogelijkheid, dat de mensch door het eenvoudig Godsvertrouwen weder met Hem vereenigd wordt, en naarmate zijn hart in nauwer betrekking met God staat, naar diezelfde mate zijn verstand, zijn wil en oordeel hun oorspronkelijke bestemming terug ontvangen: het is de ontdek-

Sluiten