Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of in 't minst berouw had van hetgeen hij in eenig ding mocht gedaan hebben, maar achtte zich gelukkig onder de belofte die Christus aan de zijnen doet, Matth. 5: 10; dat hij, ongetwijfeld gelukkig was, nu hij in zijns Heeren zaak mocht Inden. Hg wasook ernstig in den dienst met zijn broedren, die hem kwamen zien,, hen aanmanende, dat ze niets van hun arbeid zouden nalaten en. verminderen, als hij weg was, en dat er niet één predikatie mocht minder zijn te Taunton in zijn afwezen; hij vermaande ook het volk dat ze den godsdienst zouden waarnemen met grooter naarstigheid en kloekmoedigheid dan te voren, hun verzekerende hoe zoet en troostelijk het voor hen was, hoeveel hij voor God gedaan had 'in deze laatste, maanden, waarom hij nu naar de gevangenisging met vreugde, verzekerd zijnde, dat al deze dingen zouden strekken tot bevordering van het Evangelie en Gods eere.

Nu was Mr. Alleine niet genegen weg te gaan, voordat hg zgn volk ernstig vermaand, gesterkt en vertroost had; en daarom verzocht hij hen weerom te komen te twee uur in den nacht; en niettegenstaande dit zoo ontijdig was, verzamelden zich evenwe veel honderden ouden en jongen bij hem, met welke hg omtrent drie uren doorbracht in prediken en bidden; en zoo met veel rommeling der ingewanden, namen zij afscheid van elkander, zoodat nauwelijks ooit meer beweging en betooning van genegenheid in 't scheiden van goede vrienden was gezien.

's Maandagsmorgens omtrent negen uur ging hg met drie vrienden, die begeerden hem gezelschap te houden, naar Ilchester. De straten van Taunton waren aan beide zijden bezet met volk en velen volgden hem te voet eenige mijlen buiten de plaats die hem beweenden en hun verlies beklaagden, hetwelk hij bezwaarlijk kon verdragen; nochtans versterkte hem de Heere zoo, dat hg kloekmoedig voorbg hen ging, met lijdzaamheid en blijdschap, trachtende door zijn woorden'en aangezicht hen aart te moedigen en een hart in 't lijf te spreken. . , . .

Hij droeg het schriftelijk bevel, om hem in de gevangenis te brengen, zelf bij zich; en als hij daar kwam, was de cipier niet thuis , waardoor hij gelegenheid nam om tot het volk op straat teprediken, eer hij in de gevangenis ging, hetwelk.zijn tegenpartijen kwalijk namen en bij hen zijn schuld vermeerderde. De cipier thuis, gekomen zijnde, gaf hij hem zgn bevel, waarin zijn eigen vonnis stond.m handen, die hem in de tuchtkamer bracht, waar hg Mr. John. Norman vond weinige dagen te voren daar ook om zijn prediken gevangen

Sluiten