Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was hun wel aangenaam, maar de strijd wilden zij niet. De weg was hen te smal, de baan te lang, zij hielden vol, misschien eenige jaren, maar niet tot den einde, daarom stierven zij in de woestijn vanwege hun ongeloof en beërfden het beloofde land niet.

Geheel anders ging het met Jozua en Caleb. Een andere geest was in hen , zij hebben volgehouden den Heere na te volgen. En dat is het deel van allen, die als levende ranken in den waren wijnstok zijn.ingeënt.

En waar zullen wij eindigen, als wij van geduld en lijdzaamheid en zelfverloochening spreken. De natuur van den mensch is ongeduldig, eigenzinnig, haastig, ligt geraakt en zelfzuchtig. Zijt gij die natuur te boven, mijn lezer? Wanneer gij zulks meent, dan bewijst gij, dat gij al zeer weinig aan u zeiven ontdekt zijt. Neen en duizendmaal neen. Niemand, die een ware pelgrim en op den weg naar Sion is, komt een van die hebbelijkheden te boven, dan door strijd en gebed.

Daarom zijn de kruisen veel en zwaar die wij te torschen hebben, dat wij bedenken dat het kruis tot heerlijkheid voert. Dat niemand in Christus zal gelooven, zonder zich den haat van den duivel op den hals te halen en dat niemand Christus zal belijden, zonder dat de kinderen der wereld hun moDd wijd zullen opendoen. Het ligt in de natuur van de zaak, want, als Christus wordt geëerd door geloof en heiligen wandel, heeft er de duivel en zijn aanhang nooit vrede mede.

Daarom moed gevat, reizigers naar het nieuwe Jeruzalem! Als de rechte Stuurman aan boord is, dan komt gij met Hem alle zwarigheden te boven. En inplaats onder alle die kruisen het hoofd te laten hangen, zingen wij veeleer tot opbeuring ons oud bekende pelgrimslied:

CS*"-).'? ^ bruischt ,je wilde levenszee,

Daar wij in vleesch en bloed op varen, "Wij hebben onzen Jezus meê, Die zal ons scheepje wel bewaren.

Hij sprak weleer een enkel woord, Bestrafte weêr en woeste winden, Zij waren stil en zwegen voort, Zijn liefde kan de toorne binden.

Sluiten