Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ging hij henen. Ziet hem, huppelende over zijn kruis, waar aan den oever oen engelenwacht hem inwacht. Zoo werd het in hem bevestigd: „die het zwaarste kruis draagt, komt het gemakkelijkst aan den overkant."

II.

HARDE LESSEN.

Een pelgrim deelt de ervaring mede van een anderen kruisdrager, die nog slechts kort er op wandelt, en laat hem het zelf mededeelen.

„Ik was in mijn eigen schatting al een eind weegs gevord*rd op den weg, en dacht dat ik mijn zonden al met tak en wortel had uitgeroeid. In het midden van onderscheidene kruisdragers mij bevindende, waaronder zeer' oude en beproefde, zoo zag ik uit de hoogte neder op een hunner, die klaagde over zich zeiven, dat hij zoo dikwijls het leven miste en zoo slaperig en vadsig was, dat hij met schaamte moest bekennen dat hij, op de knieën onder zijn gebed was in slaap gevallen.

Ik zweeg, maar dacht dat de man zich zeker verbeelde dat hij bekeerd was; neen, dan was ik, dacht ik, wat verder gevorderd en stond ik wat vaster op mijn voeten.

Toen er verder tot waarschuwing van op den wachttoren te staan, werd medegedeeld hoe een ander gevallen was in dronkenschap, zweeg ik, maar dacht: dat kan met geen genade bestaan.

„Eenige weken daarna, bij een mijner vrienden zijnde, nam ik op uitnoodiging een weinigje bitter, dat ik echter zelden gebruikte. Toen ik er een enkel slokje van uitgenomen had, draaide alles om mij heen en was ik bepaald dronken. Hoe ik met schaamte vervuld was en thuis gekomen ben, kan ik niet beschrijven; doch dat kan ik er van zeggen, dat ik jnij zelve beloofde, niet van mijne knieën te zullen opstaan, voordat ik over deze mijne zonde vergeving had gevonden in het bloed van den Middelaar.

Zoo als ik mij zelve beloofd had, geschiedde. Ik boog mijn knieën en in het holle van den nacht werd ik wakker en lag daar nog voor mgn stoel.

Sluiten