Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wordt een collegie benoemd, waaraan de zorg voor de uit- en inwendige belangen van net onderwijs wordt opgedragen; bij gemeente- en privaatscholen acht ik zulk een collegie zeer goed verdedigbaar, maar voor inrichtingen van Rijkswege is het niet alleen doelloos, maar moet zelfs schadelijk werken. Het geregeldst en eenvoudigst zal alles gaan, wanneer de directeur verantwoordelijk is voor de geheele inrichting; het bestuur concentreert zich dan in éen punt, wat bepaald gunstig op de geheele inrichting moet werken. «Het collegie van curatoren ,» lezen we in art. 24 van het ontwerp-Fock, «waakt voor de getrouwe naleving dezer wet en van alle krachtens haar uitgevaardigde verordeningen.» Maar heeft men hiervoor een stel curatoren noodig? Heeft men zoo weinig vertrouwen in die mannen, die als directeuren aan het hoofd van de inrichtingen van onderwijs zijn geplaatst, dat men eene commissie van controle noodzakelijk acht ? Zulk een collegie is op die plaatsen in Duitschland, waar bet gevonden wordt, hoofdzakelijk beperkt tot de administratie, en slechts in dien zin zou ik vrede kunnen hebben met zulk eene instelling. Waarom niet evenals bij het middelbaar onderwijs, het toezicht op de gymnasiën opgedragen aan een -inspecteur, eene instelling, die daar goede vruchten heeft opgeleverd?

Houden wij de curatoren aan de gymnasiën voor overbodig , zij kunnen aan de universiteiten niet anders dan schadelijk zijn. Al hetgeen men hun zou willen opdragen, kan even goed en beter opgedragen worden aan een collegie uit de hoogleeraren zeiven; zij zijn de aangewezen personen op wien de verantwoordelijkheid moet rusten. Ik kan mij geen begrip vormen van zulk een curatoren-rechtbank, die boven de professoren geplaatst is om te «waken voor de getrouwe naleving der wet en van alle krachtens haar uitgevaardigde verordeningen.» Aan de Duitsche akademiën ware zulk eene instelling eene onmogelijkheid. Wel bestaat aan sommige universiteiten nog zulk een curator, maar hy is een overblijfsel uit den tijd der reactie, toen prins Metternich op het congres te Carlsbad den liberalen geest, die aan eenige universiteiten bestond, met de zwartste kleuren

Sluiten